Symfonisch
gedicht: De legende van het Solsche gat opus 9 (1982-85)
Uitgeverij [published by] Donemus
[ca. 25 min.]
Symfonisch
gedicht, gebaseerd op een Veluwse Sage, verzameld door Gust van de Wal Perné.
Verhaal:
Tussen
Putten, Garderen en Drie stond eertijds een machtig klooster. De monniken hadden
echter hunne zielen aan den duivel verkocht, want het was een poel des verderfs.
Des nachts kwamen alle heksen en boze geesten naar het klooster, dan werd de
zwarte mis gelezen. Men danste,
zong en dronk er tot het eerste reine morgenlicht over de velden beefde en den
duvel mengde zelf den wijn. De dorpelingen hadden dat al lange tijd aangezien,
en men wist dat het daar in het bos niet pluis was. Op een zekere Kerstavond
brak er echter een hevig noodweer los en midden in den nacht klonk ene luiden
donderslag. De volgende ochtend lagen de bomen ontworteld ter aarde en op den
plaats waar eertijds het klooster stond was nu een enorm groot gat verrezen. Was
de toorn van de Heer op het klooster neergedaald? Was het klooster verzwolgen
door den hel? Is het Solsche gat den muil van Satan? Sinds dien tijd komt des
nachts uit het Solsche gat een vreemd geruchte... De geesten der monniken
verrijzen uit het duistere gat en spoken er kermend rond tot zij bij het krieken
van den dag weer gillend verdwijnen in de duisternis van Satans muil….
Toelichtingen:
-Dit symfonisch gedicht was nog in het 12-toons-systeem geschreven. De componist
had ook eraan gedacht dat dit werk zich zou lenen voor een ballet, met name de
spectaculaire passage die de orgie verbeeldt. Ook mooie diabeelden met de
prachtige omgeving van de beukenbossen van het Speulder- en Sprielderbos zouden
mooi bij een dergelijke voorstelling passen ! Teneinde inspiratie op te doen
voor de slotmuziek, de spookscène, heeft de componist een nacht op het Solsche
gat doorgebracht met een vriend….
Het
werk was oorspronkelijk bedoeld voor Het Gelders Orkest en de uitvoering was
bijna rond toen het op het laatste moment niet door kon gaan vanwege het feit
dat voor teveel slagwerkers was voorgeschreven…
Verslag van een bezoek aan het Solsche gat:
19 mei 2007: Het Solsche Gat
Op 19 mei 2007 bezochten Ria en Marc het Solsche
gat, op de Veluwe, in het Speulder en Sprielder bos.
Het is een van Marc's favoriete plekjes vanwege de fraaie beukenbossen
er omheen...
Marc and Ria did visit "The Solsche Gat"
on the Veluwe, in the Speulder -and Sprielder woods. Marc did write a symphonic
poem on the legend of the Solsche Gat for a Dutch orchestra, but they never did
performe this piece...
Marc en Ria liepen dwars door het bos, in de richting van het Solsche gat...
Marc wist vanuit de topografische kaart dat het ergens in die richting moest
liggen... Men kon dan zien aan het feit dat er een lichter gedeelte in het bos
zichtbaar werd, dat het Solsche gat in zicht kwam....
Naderbij gekomen worden dan de contouren van het Solsche gat zichtbaar...
Op de bodem van het Solsche gat, daar waar het vroegere goddeloze klooster door
de 'muil van Satan' moet zijn verzwolgen, ligt een moeras....
Het prachtige beukenwoud rondom het Solsche gat....
Ria bij het Solsche gat....
In het klooster vonden zwarte missen plaats, vandaar dat de Heer het heeft
betaamt het klooster tijdens een onweer in de Kerstnacht in de bodem te laten
verzinken... (een onweer is immers 'de toorn van God'....!!!)
Daarom ging Ria maar de Bijbel lezen op deze plek, waar eertijds den duvel en
zijnen kompanen des nachts den wijn mengde voor de orgies der ontaarde monnikken,
samen met de heksen en boze geesten uit het bos....
Op deze plaquette die daar stond kan men nogmaals de geschiedenis lezen waar
Marc in de 80-er jaren een symfonische gedicht over schreef....
Nog een laatste blik op deze prachtige en serene plek, waar de alwijze beuken
(de boom Wodan en van de heilige Saturnus...) een heilige, tempelachtige
kathedraalsfeer creëren.... 'Ein heiliger Hain'....
____________________________________________