-Lockdown 2020
opus 180 (2020)
Harmonieorkest / symphonic band Level 6 / superieure afdeling
Part II - opus 180b:
“Empty streets”
(4 Billion People imprisoned)
Later besloot ik van het werk Lockdown 2020 een meerdelig werk te maken en
componeerde een 2e deel, een langzaam deel.
In dit deel wordt de melodie in de orkestversie veelal door de althobo gespeeld,
of in de kamermuziekversie door een viool of een oboe da caccia.
Ook in dit stuk treft men vele dissonante klanken en klankblokken aan, maar in
dit deel wordt de lockdown uitgebeeld in een soort verstilling en verstarring,
of zoals de titel zegt : 'Empty streets'. lege straten....
Nog nooit was het zo stil geweest in de wereld.
Bv. in de anders zo drukke winkelstraten of De Dam in Amsterdam was het
doodstil.
Als een soort ijzingwekkend surrealistisch schilderij van De Chirico...
4 Miljard mensen zaten onschuldig opgesloten in hun huizen, velen door de
misselijk makende leugen-propaganda van het fake-nieuws van de kranten en
televisie, totaal onnodig bang gemaakt, levend in angst voor 'het virus', een
spookvirus, een ingebeelde angst voor niets, want het was één grote zwendelarij
aangezien virussen geen ziekten overbrengen.
Het leven kwam totaal tot stilstand, de hele wereld was in een gevangenis
veranderd.
De wereld leek ook wel veranderd te zijn in een monnikenklooster, de gehele wereld was in
retraite, men had de tijd om na te denken en te mediteren, de wereld was in een
saturnale verstening en verstarring terecht gekomen, alles wat leuk en gezellig
was was verboden, men mocht alleen maar de hele dag achter de computer en de
televisie zitten, reuze gezond, geen beweging, geen zon, geen bos en strand,
geen vrienden, geen familiebezoek, geen concerten, geen cultuur, niets.|
Vele mensen kwijnden weg in eenzaamheid, zoals de ouderen in de verpleegtehuizen
die hun kinderen niet meer mochten zien en eenzaam stierven en liever doodgingen
dan nog langer in die tergende eenzaamheid te moeten leven.
Het wereldleed was ongekend, de mensen zaten vastgeketend en opgesloten in hun
huizen, vooral de speelse kinderen en de jongeren en de zuidelijke volkeren
moeten enorm geleden hebben.
Helemaal aan het eind van het stuk klinkt een verwachtingsvol octaaf-interval op
de saturnus-toon de G.
Als een sprankje hoop en licht, de hoop op de verlossing uit die saturnale
verstarring....
