Reacties op de geschiedenis van de Uit-Huis-Plaatsing van Leander

Dat de onterechte uithuisplaatsing van Leander niet op zichzelf staat, en machtsmisbruik door [eerder als misdadig en corrupt te karakteriseren] organisaties zoals 'de Raad van de Kinderbescherming' en 'Jeugdzorg' [in onze zogenaamde 'rechtsstaat'] schering en inslag is blijkt wel uit de onderstaande brieven en documenten.

terug naar het menu over de UHP van Leander

-----------------------------------------------------------

Brief van M.M. aan Arlette

---------------------------------------------------------
Geachte mevrouw,

Ik heb op internet uw relaas gelezen. Zelf heb ik nu ook te maken met
jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming. Vandaar ook mijn
belangstelling.
Het is voor een buitenstaander vaak niet te geloven dat zulke wantoestanden
echt in Nederland gebeuren. Als ik het niet zelf zou meemaken dan geloofde
ik het ook niet waarschijnlijk. Op grond van een rapport van een
raadsonderzoekster, mw Y. van V. , van de Raad voor Kinderbescherming
te Zutphen,  is onze dochter onder toezicht gesteld van een voogd. Het is
nauwelijks te geloven dat deze onder toezichtstelling is uitgesproken. Ik
denk soms dat men bij de Raad personeel aanneemt dat het zelf allemaal héél
goed denkt te weten; als ouders wordt er niet naar je geluisterd en alles
wat je aandraagt wordt tegen je gebruikt. daadwerkelijke hulp hebben wij van
de Raad nog nooit gehad. Ouders zouden vanaf het begin ondersteuning moeten
krijgen tegen een dergelijk instituut dat blijkbaar een vrijbrief heeft op
het opvoeren van onwaarheden in rapporten. Deze aantoonbare onwaarheden
blijven gewoon vermeld staan in een dergelijk rapport- tot aan de
rechtszitting toe. Zij zijn onbetrouwbaar, niet objectief, het is een grote
schande!

Van uw stand van zaken blijf ik graag op de hoogte, ik hoop niet dat u zich
"eronder" laat krijgen.

Met vriendelijke groet,

M. en T . M.
-------------------------------------------------------------------------------------------
Bericht van S. K. :
-------------------------------------------------------------------------------------------
Beste Arlette,

Ik heb jullie website bekeken over het kindje Leander.
Ik ben er echt ontroerd over, want ik maak op dit moment hetzelfde mee met mijn twee dochters.
De ene is 2 en wordt 18 juli 2006 3.
En de ander is nu 6 weken oud en 3 mei bij me weggehaald om half 6 's avonds.
Graag wil ik met jullie in contact komen.
S.K.
-------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------
Bericht van J.:
------------------------------------------------------------------------------------------

Hallo Arlette,

Dit onderstaande bericht is inderdaad een schrijnend voorbeeld van een grove fout van BJZ. Het kwalijke is volgens mij dat ze de bewijslast eerst omdraaien (BJZ heeft altijd gelijk, jij moet 'bewijzen' dat dit niet zo is, en als je hun ongelijk bewijst, dan hoeft de rechter niet te luisteren). Dit is gewoon onrecht van de bovenste plank, maar de therapeut van het onderstaande verhaal loopt ook keihard aan tegen de machtsposities van BJZ en de RvdK. Wie doorbreekt dit machtsblok binnen het systeem, zoals dat nu 'werkt'? Nog een keer: ik hoop echt dat de juiste mensen op de juiste manier aandacht (gaan) besteden aan jouw wetsvoorstel!

Groet J.
-------------------------------------------------
J. verwijst naar het onderstaande bericht:
-----------------------------------------------------------------------------------------
Bericht aan Arlette van een Hulpverlener [therapeut]
[andere hulpverleners als die van Jeugdzorg worden door de Rechtbank botweg genegeerd, ook in de zaak van Arlette-Leander werd de kinderpsycholoog B. K. die Arlette in de arm had genomen, een zeer goede en erkende kinderpsycholoog met een grote staat van dienst, tijdens een rechtszitting belachelijk gemaakt]
----------------------------------------------------------------------------------------

Hallo Arlette, 

Wat mij vooral opvalt bij instanties als BJZ en RvdK is het feit dat er geen goed geschoold personeel loopt. Ook zijn zij van mening dat men niet hoeft te luisteren naar bijvoorbeeld hulpverleners van buitenaf. Zoals ik je al zei in een eerder telefoongesprek vaak is het zo dat juist die ouder die tegengas geeft aan BJZ de grootste problemen krijgt. BJZ zal nimmer ongelijk bekennen. Kinderen worden door rechtbanken niet gehoord, wat juist een must zou moeten zijn. Bij hele kleine kinderen is dat helaas niet mogelijk maar bij een ingrijpende beslissingen zoals bijvoorbeeld een UHP zouden hulpverleners van buitenaf een controle moeten uitvoeren op dit soort instanties.

Wij hebben gesproken over een jongetje wat bij mij in het bestand zat, het kindje van nu inmiddels 11 wat seksueel misbruikt is door zijn vader. Het jongetje is, vanwege een moeizaam lopende bezoekregeling nu door BJZ bij vader geplaatst. Alle brieven die het kind heeft geschreven, alles wat het kind heeft verteld doet niet terzake. Er is nu opnieuw aangifte gedaan bij de zedenpolitie (in 2002 ook al maar toen is de zaak wegens gebrek aan bewijs geseponeerd) en men weet niet of ze er wat aan kunnen, lees willen, doen. In dit verhaal zie je heel duidelijk dat BJZ geen onderzoek heeft verricht, de contactjournaals van de voogdijwerker rammelen en zijn eenzijdig. Op dit moment zit het jongetje dus bij zijn vader en moeder mag het kind niet zien. Het meest leuke van dit hele verhaal is (eigenlijk gewoon een schande) is het feit dat de voogdijwerker bij vader privé over de vloer komt, goedkoop reisjes krijgt etc. In de laatste zitting van 18 mei jl. waar het ging om een omgangsregeling hebben vader en de voogdijwerker onenigheid gehad. De voogdijwerker is van mening dat het kind moeder niet mag zien, vader is van mening dat dit wel moet maar onder toezicht.

Even de feiten op een rij voor wat betreft dit kind.

-          op zesjarige leeftijd verteld het kind, nadat hij structureel weer in zijn broek ging poepen, dat vader met zijn vingers in zijn kontje had gezeten.

-          Na politie verhoor waar het kind zonder moeder exact verteld wat er gaande is geweest sluit men de zaak en wordt deze geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

-          Omdat het kind vaak niet naar vader wil verloopt de omgang moeizaam en er wordt een OTS uitgesproken. De voogdijwerker moet ervoor zorg dragen dat de omgangsregeling goed gaat verlopen.

-          Uit contactjournaals blijkt dat vader niet met moeder wil praten toch krijgt moeder van de voogdijwerker te horen dat zij voor goed contact tussen haar en vader moet zorgen.

-          Vader probeert het gezag te krijgen en tevens wenst hij de hoofdverblijfplaats van het kind te worden.

-          Vorige advocaat van moeder vraagt mij met het kind te praten ten einde erachter te komen of het verhaal van het seksueel misbruik waar is of  is ingegeven door moeder. (dit is vorig jaar geweest)

-          Tijdens het gesprek met het kind, zonder moeder, vertelde het kind dat hij bang is voor vader en dat hij daar niet wil wonen. Ook verteld hij dat vader met zijn vingers in zijn billen heeft gezeten, kinderen worden opgesloten in de badkamer hij schrijft zelfs in een van zijn briefjes “wij lijken wel slaven”. Ook uit schoolpapieren blijkt dat hij niet graag naar vader gaat. De voogdijwerker noch de RvdK hebben ooit een gesprek met dit kind alleen gehad. Sterker nog hoewel deze op de hoogte zijn van hetgeen het kind verteld men doet dar geen onderzoek naar. Uiteraard is het niet zo dat ik het kind op de man af vraag of hij bij vader wil wonen. Op geen enkele wijze is het kind woorden in de mond gelegd. Ruim drie jaar nadat het kind voor het eerst seksueel misbruikt is door vader (ik heb de verhoren van de politie gelezen) vertelt hij nog exact hetzelfde tot in het kleinste detail. Hieruit kan men opmaken dat er wel degelijk iets heeft plaatsgevonden. Indien moeder het verhaal zou hebben verzonnen dan zou het kind niet exact hetzelfde kunnen vertellen als hetgeen hij drie tot vier jaar eerder bij de politie had gedaan. Het kind heeft zelfs briefjes geschreven met noodkreten aan mij waarin hij duidelijk maakt dat hij niet naar vader wil.

-          BJZ (de voogdijwerker) is van mening dat het zeer schadelijk voor dit kind is dat men hierover gesproken heeft. Met andere woorden BJZ neemt het kind niet serieus. Dus men mag in Nederland een kind seksueel misbruiken.

Dit even in het kort het verhaal van een elf jarig kind. In deze gaat het mij erom dat niemand, BJZ, RvdK, officier van Justitie etc etc naar het kind luistert. Juist dit kind had gehoord moeten worden maar BJZ besluit anders. De rechter zal ten alle tijden luisteren naar het advies van BJZ of de RvdK. Dit zouden onafhankelijke instanties moeten zijn maar zijn dit helaas niet. Bij dit kind is het hoofdverblijf enkel en alleen gewijzigd omdat de omgangsregeling moeizaam verliep. BJZ besluit dus een kind uit een omgeving weg te halen (dit even buiten het seksueel misbruik om) vanwege een omgangsregeling. Dat men hiermee een kind uit een vertrouwde omgeving wegrukt, waar hij zijn vriendjes heeft, zijn sportclubs, zijn broertje en zusjes (waar hij al zijn hele leven mee samenwoont) zijn hele sociale leven heeft, doet volgens BJZ niet terzake. Daarnaast zou het m.i. zo moeten zijn dat wanneer er maar een vermoeden bestaat dat een kind wordt mishandeld op welke wijze dan ook men eerst een degelijk en grondig onderzoek in werking zet.

Ook de voorbeelden waarbij kinderen op zeer jonge leeftijd uit huis geplaatst worden zijn over het algemeen ad hoc beslissingen van BJZ. Is het in deze gevallen zo dat ouders met bijvoorbeeld een uitgedroogd kind in het ziekenhuis kwamen? Had het kind letsel? Zag het er ondervoed uit? Of wordt dit allemaal op basis van “nou het zou kunnen dat deze mensen niet voor hun kind kunnen zorgen dus wij plaatsen het nu alvast uit huis” gedaan? Voor mijn gevoel en voor zover mijn informatie gaat is het zo dat men voordat men onderzoek heeft verricht kinderen uit huis plaatst.

Een UHP zou aan criteria moeten voldoen bijvoorbeeld:

-          Is de situatie daadwerkelijk zo dreigend dat een kind uit huis moet of kan men ook af met een stuk begeleiding?

-          Waarom wordt het kind uit huis geplaatst? Betreft het hier daadwerkelijk een dreiging voor het kind of gaat het er hier om dat de ouders andere waarden en normen hebben dan de voogdijwerker? Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld de ouders zijn van mening dat het kind om 9 uur naar bed mag BJZ daarentegen is van mening dat dit 7 uur moet zijn.

-          Is de UHP voor het kind een verbetering? Men onderschat de uitwerking van een UHP over het algemeen. Kinderen krijgen na verloop van jaren hier toch problemen mee.

-          Indien de voogdijwerker van mening is dat er een UHP dient te komen zou men een onafhankelijke hulpverlener hier onderzoek naar moeten laten verrichten.

-          De rechtbank zou een kind boven de zes jaar moeten horen.

-          Anonieme meldingen bij het AMK zouden niet mogelijk moeten zijn. Hierdoor kan een buurvrouw die de pest aan je heeft bijvoorbeeld al zorgen dat je een hoop ellende krijgt. Met andere woorden het kind wordt dan gebruikt als wapen.

-          Men zou moeten kijken en luisteren naar artsen, onderwijzers etc.

-          Men zou verplicht moeten worden te luisteren naar andere hulpverleners. Op dit moment doet men elk rapport van de hand als zijnde men moet daar niet naar luisteren.

-          Indien er een UHP moet worden uitgesproken moet er onmiddellijk begonnen worden met een goede omgangsregeling. Pleegouders hebben hier maar aan mee te werken. Zij moeten zich realiseren dat ze op het kind van een ander “passen”. Ook dient BJZ er zorg voor te dragen dat het kind zo snel mogelijk weer terug geplaatst kan worden bij de ouder(s)

Op dit moment hebben BJZ en de RvdK een behoorlijke machtspositie. Hier dient en moet wat aan gedaan worden. Het kan en mag in Nederland niet zo zijn dat kinderen zomaar bij hun ouders worden weggehaald en dat BJZ en de RvdK zoveel macht hebben dat geen rechter nader onderzoek pleegt.

Dit was even in het “kort” . Later zal ik je uitgebreid een verslag doen van hetgeen er zou moeten worden veranderd.

Je vroeg mijn tel nummer en ik geef je even mijn privé nummer zodat je me altijd kan bereiken. Ook al heb ik zelf gelukkig niks met dit clubje prutsers te maken we moeten met zijn allen zorgen dat hier wat veranderd.

Groetjes, M.
--------------------------------------------------------------------------------------
Bericht van M. aan Arlette:
-------------------------------------------------------------------------------------

Fragmenten uit de mailbrief van H. : Onderw: Moederliefde
-----------------------------------------------------------------------------

Als moeder van drie puberdochters heb ik het verhaal over Leander zitten lezen.
Wat een lief, mooi mensenkind. Moeilijk om zoiets als moeder te moeten missen.
Het zou mij ook gek maken van verdriet.

Wat me als docent/moeder verder  opvalt is o.a. de aantekening over die leerachterstand: dat komt niet alleen door 'jeugdzorg', maar door de hele gang van zaken.
Als een kind steeds maar heen en weer gelaveerd wordt, heeft dat geen goede invloed op zijn cognitieve vermogens: die komen immers voort uit bescherming en veiligheid?

Ik ben ooit op eigen initiatief involved geweest met jeugdzorg: zowel toen als nu ervaar ik hier ten huize te vaak ruzies en conflicten die in mijn ogen te maken hebben met mijn eerste huwelijk: de disharmonie tussen hun vader en ondergetekende in agressie-opzicht.

Ben zelfs met oudste dochter naar een psycholoog geweest; ze lulde hem al snel onder de tafel en volgens hem zat het allemaal wel goed. Een voorafgaand bezoek aan een orthopedagoog gaf hetzelfde resultaat: voorbeeldig, slim kind, niks mis mee. Ik heb de rapporten nog.

De reactie van jeugdzorg: O.k. wij waren voorheen onder druk gezet door een tirannieke vader, ik was als moeder mishandeld, maar mijn kinderen zitten op de meest vooraanstaande middelbare school in Tilburg.

Zo'n school waar je alleen maar terecht kan als je uit een onbevlekt nest komt en minimaal havo-hersens hebt. Het feit dat mijn kinderen ook nog eens alle drie vwo doen, was afdoende: waar maakte ik mij druk om, kortom!
Jeugdzorg had wel ergere gevallen onder zijn gelederen!

In het kort kwam hun liefdeloze reactie verder hierop neer: (deze bestond uit 3 dure sessies met een maatschappelijk werkster) ik was gewoon een verwend elite-wijf, wat moeilijk kwam doen in hun ogen, en of ik op wou rotten met mijn drie kids en dito gezeik..

We waren te beschaafd, kortom..
Maar aan de jeugdzorg heb je, wat dit aangaat, dus helemaal niks.
Conclusie: voor mensen met een ziel in hun lijf bestaat de jeugdzorg niet.
Het is een volkomen anachronistische organisatie die zichzelf allang heeft ingehaald, maar dit door een overdosis aan bureaucratie nog niet kan doorzien.

Deze brief mag je eventueel doorsturen aan Arlette met 'veel sterkte'
ondertekend door een medemoeder.

Liefs, H.
--------------------------------------------------------------------------
Reactie op het bovenstaande door H.:

Lieve Arlette

Dezelfde bureaucratische problemen heb ik trouwens met de rechtbank ervaren, tijdens mijn eerste echtscheiding.
Zonder ook maar na te gaan in hoeverre ik het ermee eens was, besloot de rechter dat mijn ex zijn kinderen niet meer mocht zien, hetzij in een speciaal daarvoor bestemde ruimte(onder bewaking)met een tijdsmarge van een uur.

Als weldenkend mens geloof ik niet in dit soort van isolatie zolang kinderen aangeven dat ze ondanks alle voorgaande problematiek hun vader missen.
Met de rechtbank viel hierover echter niet meer te praten: zij handelden voor de bestwil van mij en de kinderen..

Ik heb vervolgens het heft in eigen hand genomen en een vroegere vriend van mijn ex ingeschakeld die psycholoog is. Hem heb ik gevraagd of hij als tussenpersoon wilde fungeren.
Daarna een uitstapje voor ex/vriend/kinderen gepland in de Efteling, waar ik ergens achteraf zat te wachten, zodat de kinderen wisten dat ik in de buurt was.
Nadat dit in alle opzichten goed was bevallen heb ik met mijn eigen advocaat een omgangsregeling op schrift gesteld zoals dat gebruikelijk is in onze situatie: eens in de 14 dagen een weekend +de  halve schoolvakanties.

In de praktijk ziet tegenwoordig alleen mijn jongste dochter haar vader nog zo vaak.
De andere twee hebben inmiddels andere prioriteiten.
Toch heeft deze regeling 6 jaar lang uitstekend gewerkt.
De rechter weet hier niets van, ik ben pas aan de gang gegaan met het opstellen van de regeling met mijn eigen advocaat nadat hij out of sight was.

Er zijn dus altijd tussenweggetjes te bewandelen, misschien ook in jouw geval.
Het is de kunst om ze te vinden.

Sterkte met je gevecht om Leander. Elk kind heeft recht op een band met zijn ouders en er is altijd een weg om elkaar te bereiken.

Warme groet,H.
-----------------------------------------------------------
Brief van mevrouw M.T. R.
----------------------------------------------------------

Geachte heer Marijnissen,

Als persoon heeft u een onuitwisbare indruk op mij gemaakt.

Onuitwisbaar omdat uw standpunten niet altijd de mijne zijn, maar u uw standpunten met zoveel waarachtigheid brengt dat ik in ieder geval geloof aan u hecht en dat is in het huidige politieke milieu al een hele prestatie. Vandaar dat ik met mijn vraag bij u kom.

Functioneren Raad voor de Kinderbescherming

Graag zou ik u willen vragen eens het functioneren van de Raad voor de Kinderbescherming op de agenda te zetten.

Deze instantie kost vele ouders ?n hun kinderen hoofdbrekens en brengt ipv de verwachte hulp, alleen maar rampspoed aan.

Bij de poort zouden ouders eigenlijk al (juridische) bijstand moeten krijgen. Ouders verwachten hulp te krijgen, maar dat blijkt zeer vaak niet het geval.  Deze machtsongelijkheid, het misbruiken van de macht van de zgn hulpverlenende instanties, daar zouden kinderen en ouders tegen beschermd moeten worden.

Uitspraak OTS
Mijn eigen dochter is verleden week op 30 mei 2006 onder toezicht gesteld.
Op basis van een rapport van de raadsonderzoekster mw Y. van V. van de Raad voor Kinderbescherming te Zutphen.
Het onderzoeksrapport staat vol veronderstellingen, aannames en zaken die aantoonbaar onjuist zijn. Wij als ouders mochten het rapport tevoren inzien, ik had daarom zelf gevraagd. Het rapport dat wij onder ogen kregen was echter niet het complete rapport dat naar de rechtbank is gegaan. Omdat ik had aangegeven dít wij het rapport tevoren wilden inzien, kregen wij in eerste instantie op woensdagavond dit rapport en moesten wij vóór vrijdag ons commentaar naar mw Y van V. versturen zodat zij dit kon "meenemen".

Ik heb aangegeven dit redelijk ad-hoc te vinden. En er dus meer tijd voor te willen.Wij kregen daarom een week extra.
Na lezing van het rapport zijn mijn ex man (met wie de band erg goed is) en ik daar tot op de dag van vandaag nog ellendig van!
Beiden hebben wij, onafhankelijk van elkaar, een schrijven ingediend: schriftelijk aangegeven wat er niet klopte.
Een aantal zaken waren namelijk aantoonbaar onjuist en verder stond het vol allerlei aannames en interpretaties die ten ene male in ons nadeel uitvielen. De brieven die wij zelf hierover schreven zijn niet naar de rechtbank gegaan. Mw Y van V heeft onze opmerkingen inderdaad "meegenomen". Zij heeft onze opmerkingen zelf verwerkt in haar eigen rapport. Eerst de onwaarheden en dan: "vader meent dat dit niet het geval is" of "moeder herkent zich niet, etc". Met andere woorden: onze kant van het verhaal werd totaal ontkracht!
In dit geval is het zinvol de link te volgen: https://www.sdnl.nl/kind-214.htm (hoe schrijft de raadsonderzoeker zijn rapport).

Hulpverlening
Velen in onze maatschappij lijken het spoor bijster, volwassenen en jeugd die het allemaal niet meer lijken te weten. Onze maatschappij is ook heel veeleisend. Deze groep mensen wordt jaarlijks meer. Zelf werk ik bij een woningcorporatie en zie ik dit verschijnsel ook bij mij op kantoor. Het leven is ook niet makkelijk voor iedereen. En niet iedereen is te helpen.

Maar wat wél noodzakelijk is, is iemand die eerlijk en oprecht kijkt wat hij voor je kan doen. Die als het met hem/haar niet lukt gaat kijken wat elders de mogelijkheden zijn. Deze kans heeft mijn dochter niet gehad. Nota Bene op basis van tegenwerking van de Raad.

Ik ben heel bang voor wat er straks allemaal gaat gebeuren met mijn dochter. In mijn eigen omgeving ken ik nu al 2 moeders die ook spijt hebben ooit een hulpverzoek te hebben ingediend. In plaats dat wij onze energie in het welzijn van onze kinderen kunnen stoppen, verdwijnt deze energie in het strijden tegen de oneerlijke strijd die wij (moeten) voeren met de hulpverlening. Ouders weten gewoon niet waaraan ze beginnen als ze een hulpverzoek indienen. Zij en hun kinderen dienen bescherming te krijgen.

Stichting Misplaatst
Mijn concrete vraag aan u is: wilt u er alstublieft uw best voor gaan doen dat ouders en hun kinderen door een externe partij kunnen worden bijgestaan direct al bij de eerste intake bij bureau Jeugdzorg? Na mijn eigen ervaringen heb ik hulp gezocht bij de stichting Misplaatst (https://www.misplaatst.info/), mw W. V.  Mevrouw V. van deze stichting is op de hoogte van zeer veel dossiers en kent de werkwijze van bureau Jeugdzorg en de Raad voor de Kinderbescherming.  Tevens heb ik contacten met anderen welke in het web van deze hulpverlenende instanties zijn terechtgekomen. Op internet is er voldoende over te vinden. 

Ik ben geen hysterische ouder.  Alleen een ouder die merkt dat de hulpverlening niet per definitie in het voordeel van het kind werkt.  Zoals deze OTS, het kost de belastingbetaler 6000,- euro en nog geen één euro wordt ingezet om daadwerkelijke hulp aan mijn dochter te verlenen.  Het zal wel weer praten worden, de zoveelste maal, met wéér een andere mevrouw.  Een toeziend voogd ?s geen hulpverlener. Voor mezelf wacht ik nu de toegewezen voogd maar af, zij zou (bij navraag) een "goede" moeten zijn, maar ik heb er na 2 jaar aangegeven hulp nodig te hebben, geen vertrouwen meer in.

Alle andere alternatieven om ouders bij te staan in hun strijd overeind te blijven onder dit juridisch geweld worden allemaal gedreven door goedwillende vrijwilligers. Dit functioneert niet optimaal omdat de deskundigheid niet altijd voorhanden is (wel vaak ervaringsdeskundig) en die hulp meestal pas komt op het moment dat het in feite al te laat is zoals bij mij.  Daarom heel graag uw aandacht voor mijn verzoek.

Met vriendelijke groet, M.T. R.
-------------------------------------------------------------------------------------------