De geschiedenis van de UitHuisPlaatsing van Leander

Arlette kreeg eind april 2004 haar zoontje, genaamd Leander.
[Marc met Leander als baby]

20 september 2004 viel de kinderbescherming met een overmacht aan politie het huis van Marc van Delft binnen, om de 5 maanden oude Leander, het babyzoontje van Arlette, die net op dat moment een paar dagen bij hem logeerde, van de moeder weg te komen halen. Leander werd door Arlette zeer goed verzorgd en hij was nog aan de borst. Op grond van louter kwaadsprekerij en fantasieën vond het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling het nodig om Leander van zijn moeder weg te halen.

Arlette met een vriend, in gelukkiger tijden, twee weken voordat de terreur van de kinderbescherming haar leven [en dat van Leander] kwam verzieken....

Arlette logeerde met haar zoontje Leander in september 2004 enige dagen in de woning van Marc.

Arlette en Leander op 19 september 2004, op het strand in Scheveningen.
De dag erop, op 20 september, overviel de kinderbescherming en het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling met een grote overmacht aan politie de woning van Marc van Delft, om na de bedreiging om de deur van zijn woning met een stormram open te beuken [op zijn kosten] zich met geweld toegang tot zijn woning te verschaffen [7 vreemde lieden drongen zijn woning binnen], om de baby van Arlette [die op dat moment bij Marc logeerde] van haar af te nemen.
Op grond van louter roddels, ongegronde vermoedens en kwaadsprekerij had het Advies- en Meldpunt Kinderbescherming een rapport bij de Raad voor de Kinderbescherming ingediend [een rapport, enkel en alleen bestaande uit onwaarheden, fantasieën en vermoedens] en de rechtbank had weer een machtiging tot uithuisplaatsing afgegeven.

Tijdens de 2^e rechtszitting op 28 september 2004 besliste de rechtbank, [ondanks het inleveren van vele getuigenverklaringen waarin beschreven wordt dat Arlette een goede en liefdevolle moeder is, en ondanks de met veel moeite geschreven uitgebreide verweerschriften waarbij alle onware aantijgingen werden verworpen] op grond van intimidatie en meineed door het A.M.K. tijdens de rechtszaak, om de baby van Arlette uit huis te plaatsen, waarna Leander, die nog moedermelk dronk, naar een geheim adres verdween. Zijn gezondheid heeft daar ernstig onder geleden.
Op deze foto ziet men goed de totale verslagenheid en wanhoop van Arlette.

Leander, direct na de 2e rechtszaak van 28-9-04, nadat hij een week bij Arlettes voormalige pleegvader vertoefd had. Men kan goed zien dat hij er niet bepaald blij uitziet... Het was de laatste ontmoeting van Arlette en de vader van Leander met Leander, voordat hij de volgende dag door de kinderbescherming werd afgevoerd naar een geheim adres. De volgende dag bezocht Arlette haar pleegvader in de veronderstelling dat Leander daar nog zou zijn, maar hij was al afgevoerd. Arlette was daardoor in alle staten van wanhoop. In die toestand is de bovenstaande foto van haar gemaakt....

Leander, Arlettes voormalige pleegvader, de vader van Leander en Arlette, op diezelfde avond van 28-9-04, de fatale dag van de onrechtvaardige uitspraak van de rechter om Leander zonder enig bonafide bewijs van verwaarlozing of mishandeling uit huis te plaatsen. Het was de laatste ontmoeting van Arlette en de vader van Leander met hun zoontje voordat hij door de kinderbescherming werd afgevoerd naar een geheim adres.

Leander, vlak na de UHP in de week dat hij bij de pleegvader van Arlette vertoefde. Aan zijn verbijsterde en zoekende blik kan men zien dat hij zich verward afvraagt wie nu weer al deze vreemde mensen zijn, en waar nu eigenlijk toch zijn eigen moeder gebleven is....

Overigens, deze gebeurtenissen hebben Marc van Delft geïnspireerd tot het componeren van:
'Lament for Leander' en: 'A Song for Leander'. [liederen met eigen teksten] [dit zijn linken naar deze submenu's]
In het menu over Lament for Leander kan men ook uitgebreid lezen op wat voor schokkende wijze de UHP-inval in het huis van Marc heeft plaatsgevonden...
De door Marc zelfgeschreven tekst voor het Lament for Leander beschrijft de innige gevoelens van moederliefde en de wanhoop van een moeder wier kind is gestolen.
Wie ondertussen alleen naar de muziek van "Lament for Leander" wil luisteren klikt hier.

-Wie meer over deze zaak wil weten kan via onderstaande link terechtkomen op een menu van de Sociale Databank Nederland waar men een interview met Arlette kan zien en een petitie kan ondertekenen, met teksten die de zaak Arlette-Leander nader toelichten, en waar ook wordt uitgelegd dat de petitie is gericht tegen het machtsmisbruik door overheidsorganisaties zoals Jeugdzorg, de Raad voor de Kinderbescherming, het AMK, het Openbaar Ministerie, de politie en de rechterlijke macht.
http://www.sdnl.nl/petitie-arlette-heskes.htm
Een andere belangrijke link is:
www.omgangsonrecht.goedbegin.nl

Dat deze onterechte uit huis plaatsing niet op zichzelf staat, en machtsmisbruik door [eerder als misdadig* en corrupt* te karakteriseren] organisaties zoals de Raad van de Kinderbescherming en Jeugdzorg [in onze zogenaamde 'rechtsstaat'] schering en inslag is blijkt wel uit de brieven en documenten in het submenu waar men terecht komt via
deze link.

* Je wordt binnen deze organisaties vaak geconfronteerd met botte ongeïnteresseerde, schijnheilige betweters die hun geld verdienen met manipulatie en verdraaiing van de feiten, -hier hanteert men de methode van 'verdeel en heers', en de willekeur van de macht regeert....
Het kind is in zo'n situatie 'het kind van de rekening'....

Arlette en Leander in de periode dat hij tussen eind Januari en begin mei 2005 weer tijdelijk bij zijn moeder vertoefde tot hij op 3 mei weer voor de 2e keer uit huis werd geplaatst.

--------------------------------------------------
Opmerking uit 2018 [MvD]:

Voor wie wil lezen hoe het er bij jeugdzorg (Veilig thuis) precies aan toe gaat is het wel verhelderend om deze artikelen van Nico Mul te lezen.
Het gaat in feite om de firma 'leugen en bedrog', m.a.w. woorden: Zoveel mogelijk leugens en loze beweringen verspreiden over de ouders teneinde uit winstbejag zo veel mogelijk kinderen uit huis te kunnen plaatsen.

Dit trieste verhaal over wat Arlette en Leander is overkomen is symptomatisch voor wat tienduizenden ouders na 2004 ook is overkomen!!
Niet voor niets is dit menu op mijn website al bijna 14 jaar het meest bekeken menu!

Zie deze artikelen van Nico Mul:

Wantoestanden en leugens t/m bijna-dodelijke-gevolgen bij Jeugdzorg-'VeiligThuis'

Anno 2018 zijn Arlette en Leander totaal van elkaar vervreemd, ze mag haar zoon ca. 1x per maand zien bij pleegouders die het contact al die jaren hebben alleen maar hebben tegengewerkt. Voor Leander is Arlette een vreemde die hij eens per maand verplicht moet ontmoeten heb ik begrepen.

Hoe idioot en boosaardig de uithuisplaatsing van Leander is blijkt wel uit het feit dat Arlette na Leander nog een dochtertje heeft gekregen, [Deanne] dat zij gelukkig wel mocht houden, en dat zich heeft ontwikkeld tot een zeer gelukkig, vrolijk, begaafd, muzikaal en talentvol kind [van 6] dat op haar derde al beter liedjes kon zingen, exact op toon, als pianoleerlingen van mij van 7 of 8 die niet eens in staat waren één toon na te zingen, die ondertussen al heel aardig viool kan spelen, en ook aan dansen en ballet doet en nog veel meer leuke en constructieve dingen die zij met haar ouders doet.

We gaan weer terug naar het verslag uit de jaren direct na de noodlottige babyroof van Leander:

Gedichten van Arlette voor haar verloren zoon:
---------------------------------------------------------

Leander Amare

My little baby-boy Leander

Taken from my loving arms

No greater joy his laughter

His kindness and his charms

His big bright eyes so full of live

His adoring smile I miss

His little hands and careful touch

His softness and his kiss

The day wil come and every night

I heave my head in pain

I dearly wish to hold him tight

My believe will never fade

Leander, februari 2005 [in de tijd dat hij weer enige maanden bij zijn moeder vertoefde, hij kijkt hier weer levendig en vrolijk in tegenstelling tot de foto hieronder toen hij een half jaar bij zijn 2e pleegmoeder zat]

Ook al zie je me zo weinig, je weet dat ik er wel ben,
Dat ik jouw verdriet, jouw onzekerheid en verlangen herken,
Wat er omgaat in dat lieve hoofdje van je is een heleboel,
Als je je hoofd zachtjes op mijn borst legt, dat gevoel,
Is moeilijk te beschrijven, zo lekker dicht tegen me aan,
Ik zou je dan willen beloven: 'Ik laat je nooit meer gaan'....
En ik wil je niet laten merken, hoeveel ik je soms mis,
Maar wel hoe blij ik ben, dat mijn Leander er weer is.

Mama

Leander op 17 november 2005, een half jaar nadat hij voor de 2e x uit huis was geplaatst, tijdens een bezoekregeling van één uur in de 2 weken. Men kan aan zijn treurige en beteuterde blik zien dat hij niet bepaald gelukkig is door het gemis van zijn moeder....

Arlette met Leander, maart 2006, tijdens de bezoekregeling, een uur in de 2 weken [wat ook kan betekenen dat ze hem soms tot 6 weken niet ziet] in de speeltuin.

Arlette met Leander, maart 2006, tijdens de bezoekregeling, dit wordt streng gecontroleerd door Jeugdzorg, alsof zij een gevaar voor haar eigen kind vormt...

Leander in mei 2006 op het RMPI. De rechtbank heeft bepaald dat Arlettes moederschap moet worden 'onderzocht' door het RMPI, een instituut voor gezinshereniging oa. [te Barendrecht] Hier mag ze Leander dan eens in de 2 weken 2 uur lang bezoeken, terwijl men haar 'bestudeert' in haar handelswijze t.a.v. Leander [men wil zien of ze wel genoeg 'sensitief' is t.a.v. Leander ed. en men bestudeert de hechting]....
Aan deze foto kan men zien dat dit weer de zoveelste episode is waar Leander zich blijkbaar onprettig bij voelt. Deze foto is genomen vlak voor het afscheid van een bezoek waarbij Arlette en Leander verplicht 2 uur binnen moest zitten in de observatieruimte...

---------------------------------------------------------------------------------------

Na 1,5 jaar smeken [aan Jeugdzorg] mocht Arlette eindelijk haar zoontje meenemen naar diergaarde Blijdorp, voor slechts 2,5 uur, en onder strenge begeleidingen controle... De vreugde was dus slecht van korte duur....

Gedichten en liedteksten van Arlette voor Leander
---------------------------------------------------------------------------------------------

Baby, you’re my Hero

Baby, you’re my Hero, in my arms you were so small

Baby, I will find you, you’re my greatest love of all

If I knew, I would find you, and take you in my arms

Again, till the morning, to keep you save and warm

Baby, when I think of you, I do see your face and smile

Leander, don’t you worry, it will only take a while

We will sing, we will laugh, we will dance, and be free

I will kiss you, I will hold you, in my arms is where you’ll be

But the winter lasted long, and the summer’s heat is burning

It’s still winter in my heart, but I believe that we’ll be free!

I walk with you, hand in hand, as we cross the bridge of the past

And the birds sing us a song… - It won’t be long:

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that will be

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that will be

I walk with you, hand in hand, as we cross the bridge of the past

And the birds sing us a song… - It won’t be long:

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that will be

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that we will be

We will be free, you’ll be with me

Till the length of the days of our life that will be

Forever, we will be together

And no matter what, nobody can take away what we got!

Baby, you’re my hero, in my arms you were so small

Baby, I will find you, you’re my greatest love of all

If I knew I would find you, and take you in my arms

Again, till the morning, to keep you save and warm

Baby, when I think of you, I do see your face and smile

Leander, don’t you worry, it will only take a while

We will sing, we will laugh, we will dance, and be free

I will kiss you, I will hold you, in my arms is where you’ll be

But the winter lasted long, and the summer’s heat is burning

It’s still winter in my heart, but I believe that we’ll be free!

I walk with you, hand in hand, as we cross the bridge of the past

And the birds sing us a song… - It won’t be long:

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that will be

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that will be

I walk with you, hand in hand, as we cross the bridge of the past

And the birds sing us a song… - It won’t be long:

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that will be

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that we will be

We will be free, you’ll be with me

Till the length of the days of our life that will be

Forever, we will be together

And no matter what, nobody can take away what we got!

Baby, you’re my Hero, in my arms you were so small

Baby, I will find you, you’re my greatest love of all

If I knew, I would find you, and take you in my arms

Again, till the morning, to keep you save and warm

Baby, when I think of you, I do see your face and smile

Leander, don’t you worry, it will only take a while

We will sing, we will laugh, we will dance, and be free

I will kiss you, I will hold you, in my arms is where you’ll be

But the winter lasted long, and the summer’s heat is burning

It’s still winter in my heart, but I believe that we’ll be free!

I walk with you, hand in hand, as we cross the bridge of the past

And the birds sing us a song… - It won’t be long:

We will be free, you’ll be with me;

Till the length of the days of our life that will be

Arlette december 2004

Leander

Leander, lieve kleine jongen van me

Straks ben je groot en lees je dit

Dan rijzen er vragen, vraag maar raak

Aan mama, als je ergens mee zit

Er zijn vele antwoorden, en de waarheid

Die ligt in het midden, er is veel verdriet

Maar een ding weet ik heel goed:

Aan ons gemis voor elkaar dachten ze niet

Als jij onrustig lag te woelen, en huilend in je bedje ging staan

Werd mama ’s-Nachts wakker en droomde ze van jou

Dan stuurde ik je een aai op je bol en een hand vol kusjes

Zeker wetend dat je het merkte, en rustig worden zou

Je bent nu soms stil en beduusd, toch altijd positief

En blijft net als ik toch maar weer lachen lief

Je bent sterk, maar bent bang om mensen te verliezen

Je kreeg net als ik teveel om te verwerken voor je kiezen

Ook al zie je me zo weinig, je weet dat ik er wel ben

Dat ik jouw verdriet, jouw onzekerheid en verlangen herken

Wat er omgaat in dat lieve hoofdje van je is een heleboel

Als je je hoofd zachtjes op mijn borst legt, dat gevoel

Is moeilijk te beschrijven, zo lekker dicht tegen me aan

Ik zou je dan willen kunnen beloven: “Ik laat je nooit meer gaan…”

En ik wil je niet laten merken, hoeveel ik je soms mis

Maar wel hoe blij ik ben, dat mijn Leander er weer is

Vertrouw in jezelf, kijk naar de fotootjes boven je bed

Mama – Daddy – ik heb er ook een van jou op mijn kastje gezet

Papa en ik hebben jou ooit het leven beloofd en geschonken

Vanaf het moment dat ik “ja” zei, ging mijn hart sneller bonken…

Uit liefde ben je verwekt, en uit liefde ben je geboren

Al liepen onze levens anders, wil dit van mama horen:

Ik houd heel veel van jou, mijn lieve kleine schat

Graag had ik al die verloren tijd met jou terug gehad

De pijn is vaak niet te verdragen, je bent gelukkig gezond

Ik ben blij en was heel trots toen je op de echo stond

Je was pas een halve centimeter klein en toch zo groot

Toen al wist ik dat het leven ook mooie momenten bood

Leander, je hebt zelf geen schuld aan iets van dit al

Je bent een fijne zoon, ik weet dat je een lieve jongen blijven zal

Een goede vriend, een aardige man, je hebt altijd mijn zegen

Als je eenmaal je vrijheid terug hebt, dan houdt niets je tegen

Mama 15-12-05

Leander, Lieve jongen

Leander, luister, mama hoort je wel;

Als je huilt, dan fluister ik: “Vertel…”

Als kleine baby nam ik je dan aan de borst

- Waar nu nog steeds soms melk uit morst -

Mama’s lichaam is nog steeds in de rouw

Omdat ik me verbonden voel en van je hou ^^

Vertel me, als je ’s-Nachts onrustig bent

Omdat men je niet begrijpt, en je niet kent,

Je geen verhaaltje krijgt voor het slapen gaan

Of warme melk, een kus, een muziekje aan

En even wachten voordat je het licht uit doet

Om even bij je te zijn, dan slaap je goed

Vertel me wat er mis is met je oren

Waarom je nog niet praat, wat je niet wilt horen

Dubbele oorontsteking zal geen pretje zijn

Je keert in jezelf, het doet vast veel pijn

Je hebt zoveel te vertellen wat je ervaart/voelt

Konden ze maar begrijpen wat je ermee bedoelt

Ik zie dat je billetjes rood zijn en dat je klaagt

Dat je grijpt naar de luier die je draagt

Dat je me je nageltjes toont, veel te lang

Dat je jouw hoofd verbergt op mijn borst – bang

En je schrikt als je mama ineens ziet op kantoor

Alsof je een geest ziet, je mama die je verloor

Je kijkt dan verdrietig/ beduusd heel de tijd

Het is niet niets, zomaar je mama kwijt

Ik zie dat je neus door de sprays juist blijft lopen

En dat teveel antibiotica slecht is, we hopen

Dat je jezelf beter zult kunnen ontplooien

Dat je stopt met spullen boos achter je te gooien

Wees niet boos als je in de stoel vastgezet wordt

En je wordt gebonden in een tuigje aan een koord

Of in de box, en je op je vingers wordt getikt

Of je in die harde autostoel wordt vastgeklikt

Omdat je de wereld om je heen wilt leren verkennen

En anderen niet aan dat idee kunnen wennen

Eindelijk kan je lopen, rennen, spelen, vertellen

Maar je kan nog geen vragen/antwoorden stellen

Zo word je nu al in je verworven vrijheden beperkt

Terwijl je lang nog niet alles begrijpt, het versterkt

Je gevoel van vertrouwen niet, en onbewust

Wordt je ontmoedigd/onverschillig, wees gerust

Wees rustig, de langste tijd is nu voorbij

Ik zend je een kus, je komt snel weer bij mij

Druk heen en weer lopen, zonder begin of eind

Zo laat je jezelf gelden, zo blijf je overeind

De aandacht die je tekort kreeg haal je weer in

Op schoot een boekje lezen, daarin krijg je weer zin

Niet langer op je tenen lopen om alles te leren

Maar je op je eigen tempo kunnen concentreren

Veel sterkte, lieve jongen, de komende tijd

Je bent altijd bij mama, je bent me niet kwijt

Arlette oktober 2005

-----------------------------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Mijn kind: Leander, zoontje van anderhalf, 5 keer verplaatst/ gewisseld van verzorgers in eerste levensjaar. Motto [van Jeugdzorg] is dat ik hem niet terug krijgen zal omdat hij nu eindelijk zich kan proberen te hechten en rust krijgt= hechten uit angst om verlaten te worden. Jeugdzorg is hier verantwoordelijk voor. Een kind dat zich niet goed kan hechten kan op latere leeftijd ontsporen. Jeugdzorg wil de bezoekregeling verminderen, omdat er geen sprake zou zijn van terugplaatsing. Het zou voor Leander verwarrend zijn als hij me vaker zag, omdat hij treurig gaat kijken. Natuurlijk beseft hij meer, en mist hij me, en kan hij het niet begrijpen dat alle liefde en gezelligheid met mij na een uur weer uit de deur verdwijnt. Je kan hem ook niet uitleggen dat hij nog 13 nachtjes slapen moet. 5 Nachtjes of 29 nachtjes is een even grote periode om te overbruggen in het leven van een kind dat zo jong is. Ik kan hem ook niet beloven dat hij me snel weer ziet. Wat is snel en waarom blijf ik niet? Waarom gaat mama weg en laat hem in de steek? Vertel dat maar. Hij kan het alleen ondergaan, nog niet begrijpen.

- 20 september 2004 (Leander werd zonder ouders te horen met een machtiging uithuisplaatsing (UHP) uit huis gehaald),

Leander, 5 maanden oud (22-04-2004) verbleef een week bij mijn voormalige pleegvader
In de eerste week na 20-9-04: Leander mocht ik 2 keer per dag 1 uur zien om borstvoeding te geven, de rest moest ik afkolven (dat was pijnlijk)...

- 28 september 2004 (in afwachting van het onderzoek van de Raad voor de Kinderbescherming is de UHP ofwel Uit Huis Plaatsing aangehouden),.Leander 5 maanden, vertrekt van pleegvader naar het crisis-opvang gezin.

Leander heb ik de eerste anderhalve week niet gezien, daarna zag ik hem elke week 1 uur op een kantoor.

- 14 december 2004 (zonder motivatie door de Raad van de Kinderbescherming is de zaak een maand aangehouden, in afwachting van de onderzoeken die nog niet rond waren)
Leander 8 maanden, blijft nog een maand bij de pleegouders uit het crisis-gezin.

Rechter verzocht Jeugdzorg de bezoekregeling uit te breiden, deze heeft dit niet gedaan: het blijft 1uur per week, met Kerst heb ik hem niet gezien.

- 18 januari 2005 (het onderzoek wordt niet langer afgewacht; ik als moeder ben fysiek totaal uitgeput en veel afgevallen, heb virusinfecties door weerstandvermindering en moet aan allerlei tegenstrijdige afspraken via Jeugdzorg/ de rechter voldoen die in de praktijk onuitvoerbaar waren)
Leander 9 maanden, ging terug naar huis, en verbleef ook nog een maal per week bij de voormalige pleegouders; hij ging ook geregeld naar mijn ouders die op hem pasten als ik alle door de rechtbank en Jeugdzorg verplichte afspraken moest nakomen.

- 5 april 2005 (Jeugdzorg verzocht rechter tot UHP, zaak werd aangehouden totdat Leanders vader terug was uit Amerika),

Leander bijna een jaar, blijft thuis, en viert zijn 1^e verjaardag; de rechtszaak komt voor, nog vóór de oorspronkelijk vastgestelde datum.

- 3 mei 2005 (Leander was reeds uituitgeplaatst zonder machtiging of rapportage, 3 dagen voor dreigende 2^e UHP),

Leander nu een jaar, gaat naar een nieuw crisisopvanggezin, omdat het oude adres ons bekend was.

Ik heb de nieuwe verplaatsing van Leander door inschakeling AKJ / klachtencommissie weten te voorkomen.

Ik heb Leander 1 keer 1 uur gezien deze maand (mocht mij eerste weken niet zien i.v.m. “verwarring”)

- 21 september 2005 (Hoger Beroep OTS/UHP ingesteld, uitspraak over een maand)

Leander, 15 maanden, verblijft bij nieuwe pleegouders in gezin met 3 eigen kinderen (9, 13, 15) en crisisopvang kinderen (regelmatige wisseling: jongetje tweeënhalf, daarna 2 zusjes van 3 en 5; Leander is de jongste)

Leander heb ik 6 keer 1 uur gezien van juni t/m september. In de maanden juli & augustus maar een keer i.v.m. de vakantie van Bureau Jeugd Zorg.

- 11 oktober 2005 (rechtszaak omtrent verbetering bezoekregeling, lukte niet via klachtencommissie)
Deze werd 1 dag van tevoren door de rechter voor onbepaalde tijd uitgesteld: uitspraak Hoger Beroep volgde een dag erna.

- 12 oktober 2005 (uitspraak Hoger Beroep: OTS niet-ontvankelijk verklaard & informatie m.b.t. UHP overgenomen uit eerdere rapporten: Ik had mij 'niet altijd begeleidbaar opgesteld' etc.; nu geniet het RMPI aanbeveling)

- 27 december 2005 (de zitting werd uitgesteld, want men moest de verplichte evaluatie van het RMPI afwachten & mijn advocaat vertoefde in het buitenland)

- 10 januari 2006 (uitgestelde rechtszaak omtrent verbetering bezoekregeling, Jeugdzorg wilde de bezoekregeling zelfs verminderen omdat het Leander nu verdrietig doet als ik er zo kort ben en meteen weer weg moet…) Opnieuw uitgesteld in afwachting van nieuwe onderzoeken (IQ/neuro-psychologische/psychiatrische testen)

Rechter verzocht Jeugdzorg om de duur en de frequentie van de huidige regeling op te voeren, Jeugdzorg wacht eerst af.

Leander heb ik 2 keer 1 uur gezien deze maand [januari]. Mijn verzoek van maanden geleden om met hem een half dagje naar de dierentuin te gaan of naar het zwembad is vooralsnog niet uitgevoerd en ik werd met loze belofte afgescheept: 'we zullen ernaar kijken'. Zomer 2005 had ik dit al verzocht, ook bij het AKJ, de klachtencommissie en de teamleidster van Jeugdzorg, mevrouw Dijkema.

- 14 februari 2006 (rechtszaak bezoekregeling: uitslag & evaluatie testen RMPI)

Jeugdbescherming en de gerealiseerde "hulpverlening"

Sinds de zaak Savanna is het aantal uithuisplaatsingen toegenomen met 30 procent!

Waarom? Uit angst tegen eigen beperkingen aan te lopen dwingt Jeugdzorg (middels het AMK) deze af bij de rechter middels schokkende rapportages waaraan vaak weinig waarheidsbevinding ontleend kan worden. Dit is in strijd met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens/ Het Kind. Alleen op artikel 254 en 261 (wetboek: indien dit onverwijld noodzakelijk is) kan een ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing verhaald worden. Zie ook als voorbeeld het onderzoek op verzoek van de statenleden van Zuid-Holland van de Jeugdzorgdriedaagse: 67 procent van de melders (waarvan 42 professioneel) ervaarde de hulpverlening van Jeugdzorg negatief, vnl. het onderzoek zelf en de bejegening van de medewerkers kwamen er slecht vanaf. Dit betreft helaas geen incident. De bereikbaarheid en (het aanvangen met) de verleende zorg is soms buitengewoon slecht, de wachtlijsten te lang en er is een gebrekkige samenwerking en communicatie met ouders en tussen de instanties onderling. De subsidie wordt gebruikt voor bijvoorbeeld de verbouwing (niet-noodzakelijk) van de kantoren. Zo wordt er weinig tijd gestoken in de uitvoer van bezoekregelingen, maar des te meer tijd wordt er besteed aan het indienen van stukken, het beleggen van vergaderingen, het uitzoeken van regelingen en allerlei formaliteiten. Het hulpverleningsplan/ indicatiebesluit is vaak gedateerd, niet aangepast en kent een gebrekkig behandelplan met twijfelachtige conclusies en een onderzoek dat meer gebaseerd is op suggestieve interpretaties dan op aantoonbare feiten. Medewerkers zijn soms te jong, weinig opgeleid, het ziekteverzuim en het verloop van de voogden is groot. Alleen (nog) meer geld is dus niet de oplossing. Vandaar ook mijn wetsvoorstel: "Zicht op Zorg".

____________________________________________________________________________________

Aandachtspunten voor de bijeenkomst zaterdag 21 januari 2006, voor mevrouw Ross-van Dorp:
Betreffende Jeugdzorg (waaronder het AMK), de Raad voor de kinderbescherming, en de rechterlijke macht

Jeugdzorg krijgt bijna 65 miljoen = regio Haaglanden: hoeven er niets voor te doen, alleen melding te maken.

Rapportage wordt zo schokkend mogelijk gemaakt: zodra machtiging binnen is lijkt hun taak voorbij.

Meer meldingen worden verwacht = meer uithuisplaatsingen…: kwaliteit hulpverlening daardoor verbeterd?

Multidiciplinair overleg houdt in: overleg gedragsdeskundige die betrokken kind / ouders niet gezien hebben...

Subsidie = kwaliteit, i.p.v. kwantiteit: wachtlijsten eerst wegwerken versus meteen uithuisplaatsen.

Jeugdzorg moeilijk bereikbaar: (telefonisch/ schriftelijk), weinig direct betrokken, ziekte, vakantie etc.

Ongeïnteresseerdheid, laksheid, botheid, intimidatie: alles op lange baan schuiven, geen actie ondernemen.

Voorkomen dat subsidie/belastinggeld gaat naar TV-programma’s: om imago Jeugdzorg te verbeteren.

AMK & RvK hebben teveel macht: getuigen worden geweerd, komen niet eens rechtszaal binnen.

Laatste-moment acties van Jeugdzorg om rechtszaak te “winnen”: allerlei “nieuwe informatie & uitstellen.

Jeugdzorg en rechters hebben teveel macht: wie controleert ze; er zijn geen sancties mogelijk, ze kunnen niet uit hun functie gezet worden...

Criteria voor terugplaatsing: op meerdere manieren te interpreteren, veralgemeniseerd, onduidelijk.

Behandelplan/ stappenplan bestaat in werkelijkheid niet: motto is afwachten tot de ouders grenzen overschrijden en uithuisplaatsing is einddoel, rechters maken deze trend gemakkelijker uitvoerbaar.

Wat zijn de criteria voor uithuisplaatsing volgens wetboek: breed te interpreteren, ook als voorzorg.

Normen 2000 worden gemakkelijk overschreden:, uitzonderingsregels worden ter plekke verzonnen.

Jeugdzorg komt pas in actie als: ouders gelijk dreigen/blijken te hebben, klopt bij succes op eigen borst.

Gaat het niet goed met het kind door trauma uithuisplaatsing: dan krijgen de ouders daarvan de schuld.

Jeugdzorg is immuun voor aanwijzingen van de rechter: verzint smoezen om haarzelf te rechtvaardigen.

Jeugdzorg liegt de rechter voor, de rechter lijkt in haar houding niet onafhankelijk: machtsstrijd ontstaat.

Contactjournaal wordt bewerkt: met persoonlijke gegevens wordt niet zorgvuldig omgegaan.

Laster en smaad, arrogantie van de macht: laten wachten, ouders in onzekerheid laten, niet informeren.

Indicatiebesluit/ hulpverleningsplan is slechts formaliteit: letterlijk overgenomen zonder waarheidsbevinding.

Verweerschriften vaak niet bijgesloten: rapporten niet veranderd/ verouderd/ onvolledig/ onjuist.

Belangrijke informatie wordt weggelaten of ontbreekt: of niet vrijgegeven, ook niet aan rechter.

Eerlijke rechtsgang? Formaliteiten, regelgeving (bureaucratie) en intimidatie verhinderen dit.

Kinderen uithuisplaatsen zonder dat ouders bij rechter zijn geweest: hoe kan dit?

Vermoedens reden genoeg om drastisch stappen te ondernemen? Of handelen ze voornamelijk uit angst?

Ouders moeten kans krijgen zich te verdedigen: CB / scholen / thuiszorg moet geen rol “verklikker” aannemen.

Voorkomen dat ouders “vluchten”als enige uitweg zien: “TV-hype” waarbij burgers worden voorgelogen

Je kan altijd wel een stok vinden om een hond te slaan en feiten verdraaien om een machtiging te krijgen.

Waarheidsbevinding rapporten; wie toetst deze: wat is “marginaal getoest” en “integraal overgenomen”?

Ouders bij voorbaat al als crimineel behandeld: in strijd met Europese Wetgeving: gezin = hoeksteen.

Ouders weinig betrokken: pleegouders krijgen nu veel meer macht, worden ook teveel beschermd.

Van tevoren niet gekeken waar kind terecht komt: is het werkelijk beter af zonder de ouders / hechting?

Hoe worden belangen van kind beter behartigd: baby bij gebrek plaats in tehuis betere optie dan bij ouders?

Financieel uitgekleed: armoede bestrijden i.p.v. in de hand werken, net zo lang tot ze kunnen “hulpverlenen”.

Onderliggend sociaal-maatschappelijke/ economische problemen eerst aanpakken: trend: eerst zorgsysteem uit directe omgeving inschakelen (maar deze “schoot nu juist te kort”), thuiszorg veelal onbetaalbaar, schulden.

Brieven aan de koningin worden aan het ministerie van Justitie gestuurd, brieven aan Justitie worden naar de klachtencommissie van Jeugdzorg zelf gestuurd (die in het hoofdgebouw van Stichting Bureaus Jeugdzorg zelf gevestigd is); er is veel belangenverstrengeling (en daardoor veel te beperkte middelen).

De beslissing van de klachtencommissie & de externe commissie & de ombudsman is niet bindend. Jeugdzorg behandelt de klachten niet. Schriftelijk gaan ze er niet op in met als excuus dat ze er geen tijd voor hebben. Mondeling verzoeken ze echter om de punten op papier te zetten.

Het ministerie van VWS verwijst naar de inspectie van Jeugdzorg, maar deze behandeld geen individuele gevallen. De gemeente (waar de subsidie vandaan komt) wil rapporten zien, maar met deze verdraaide rapporten wordt een verkeerd beeld geschetst en wordt gesuggereerd of er juist gehandeld is. Bovendien kan een derde geen uitspraak doen zonder de andere partij (Jeugdzorg) gesproken te hebben en zij weigert commentaar.

Brieven naar de diverse fracties gestuurd van de 2^e kamer (geen antwoord), alsook naar minister Donner persoonlijk (wordt niets mee gedaan).

Het AKJ is opgericht om kinderen/ ouders te ondersteunen bij problemen met Jeugdzorg: maar tijdens gesprekken worden problemen en oplossingen aangedragen waar vervolgens niets mee gedaan wordt: “Ik zie dat je ondersteuning (m.a.w.: “versterking”) hebt meegenomen. Het AKJ is niet bevoegd naar de rechter te stappen.

Eventuele toezeggingen van Jeugdzorg zijn niets meer dan valse hoop wekken bij ouders en zorgen tonen naar instanties om je vervolgens met een kluitje in het riet te sturen en wat je eventueel tijdens en “openhartig gesprek” naar voren hebt gebracht tegen je te gebruiken bij de eerstvolgende rechtszaak.

“De rapporten zijn enkel een afweging van de negatieve aspecten”, aldus het AMK. Dat schetst een beeld dat verre van objectief is en waarvan aan de waarheidsbevinding ernstig getwijfeld kan worden.

Geen tijd voor trauma-verwerking. Waarschijnlijk hebben veel ouders last van een posttraumatische stress-stoornis. Lichamelijk/ geestelijk storten ze in na de uithuisplaatsing, dit wordt vervolgens tegen hun gebruikt. Door alle bemoeienis en rechtszaken en de onzekerheid die langdurig blijft voortbestaan en in de ban van oneerlijke verlopen rechtszaken, komen ze niet tot rust dit te verwerken. Hun kind volgt een zelfde verwarrende en onduidelijke weg, van pleeggezin naar pleeggezin. Nergens ter wereld heb je zoveel pleeggezinnen.

Er is geen schadevergoeding. Privacycodes zijn geschonden, evenals de rechten van ouders en hun kinderen die als gezin uit elkaar gerukt zijn. Lichamelijk letsel en psychisch leed, het oorzakelijk verband ten gevolge van de uithuisplaatsing is moeilijk vast te stellen: wie was er nu eerder, de kip of het ei? Het leven is nooit meer hetzelfde: ’s-Nachts lig je wakker en je lichaam raakt langzamerhand uitgeput van de stress. Kostbare tijd is je ontstolen en je wordt belemmerd in je spontaniteit (alles wat je zegt kan tegen je gebruikt worden) en je geluk.

OTS en UHP is big business. Alle zogenaamde hulp/zorg die je moet accepteren sluit niet aan bij je doelen/vraag, maar als je hier nee op zegt wordt je niet begeleidbaar verklaard omdat je “alle hulpverlening weigert”i.p.v. dat Jeugdzorg erkent dat ze zelf op vele gebieden tekort schiet en geen passende hulp kan bieden.

Handen vol geld ben je kwijt aan advocaatkosten, griffiekosten, verweerschriften, kopieerkosten, printerinkt, papier & pennen & markers, enveloppen, postzegels, postpakketten & aangetekende brieven, internetkosten, telefoonkosten, reiskosten (o.a. instellingen en bezoekregeling), verplichte onderzoekskosten, eigen bijdrage therapiekosten, thuiszorg, ouderbijdrage LBIO en onderhoudskosten. Geen kinderbijslag, kinderkorting meer.

Wetswijzigingen Jeugdbescherming:

Uitgangspunt: hervorming Jeugdzorg

Beleid: "Zicht op (verleende) Zorg"

Allereerst: aanpak armoede = sociaal/ maatschappelijke questie; situatie van ouders/ jongeren verbeteren, geld eerst daar naar toe.

De volgende 4 punten:

1. Zicht op naleving wetten

2. Geldstroom

2. Zicht op uitvoering, consequenties

3. Herziening wetgeving

1. Uitgangspunt is het waarborgen van de Rechten van de mens, Rechten van het kind volgens Europese maatstaven/ wetgeving. Hierbij staat te allen tijde het belang van het kind voorop, en tevens moeten ouders "humaan" behandeld worden = met respect voor hun persoon, hun privacy. Zie artikelen.

1.a Alle brieven van kinderen/ ouders/ getuigen (al dan niet "professioneel") moeten serieus genomen worden: op korte termijn in behandeling worden genomen en beantwoord worden (ook aangeleverd materiaal tijdens de rechtszitting). Ze kunnen niet worden teruggestuurd als zijnde "geen belanghebbende".

1.b Feiten toetsen op waarheidsbevinding: bewijzen voor vermoedens/ suggestieve uitspraken en hieruit voortvloeiende (vaak ingrijpende) handelingen moeten alvorens de rechtszitting plaatsvindt getoetst worden en feiten moeten met concrete bewijzen onderbouwd zijn.

1.c Kinderen kunnen niet zomaar uithuisgeplaatst worden zonder machtiging van de kinderrechter en zonder dat hun ouders eerst verschenen zijn/ met spoed opgeroepen zijn door diezelfde rechter.

1.d Het gezin is de hoeksteen van de samenleving. Uithuisplaatsingen (UHP) en ondertoezichtstellingen (OTS) alleen indien voorzorgen niet helpen om bedreigingen voor het kind weg te nemen, niet als voorzorg.

1.e Hulp moet tevens doelgericht, realistisch en uitvoerbaar zijn: overeenkomen hulpvraag ouders met hulpaanbod instanties als Bureau jeugdzorg (BJZ), daarom PGB (Persoonsgebonden budget) uitbreiden: ouders kunnen nu zelf in korte tijd alternatieven aandragen (passende hulp zoeken) en kostenoverzicht inleveren.

1.f In hetzelfde kader moeten deze zware maatregelen (OTS/UHP), indien niet meer noodzakelijk, zo spoedig mogelijk worden opgeheven: met als doel de opgelopen schade voor kind en ouders zo veel mogelijk te beperken, onzekerheden voor de ouders en verwarring voor het kind op te heffen en zo spoedig mogelijk tot terugplaatsing te komen in een stabiele situatie. UHP/OTS uitspraken niet standaard voor een jaar, een vlottere rechtsgang.

Geen argumenten voor uithuisplaatsing:

- geadviseerde hulpverlening is (door BJZ) niet gerealiseerd

- OTS als controlemiddel (machtsmiddel) om invloed uit te oefenen (druk) op thuissituatie

Enige argument: hoe gaat het met het kind in kwestie; kinderen niet los zien van ouders

1.g Effectuering hulpverlening: doelen behaald? Klopt hulpverleningsplan/ indicatiebesluit (nog) met (huidige) situatie. Effectmeting: geld via ministeries gekoppeld aan verleende zorg in natura en eindresultaat. Zowel hulpverleningsplan als indicatiebesluit dienen steeds bijgesteld te worden: elke 3 maanden standaard evaluatie. Ook pas van de grond gekomen Delta plan hierbij betrekken.

1.h Evaluatieformulier verplicht elke 3 maanden ook naar ouders/ cliëntenraden te sturen: lijst van 10 simpele vragen betreffende tevredenheid onderzoek, houding medewerkers, hulpverlening, eventuele klachten en afhandeling ervan, huidige situatie en zorg jeugdige, toekomstbeeld. Zie voorbeeld vragenlijst.

2. Er moet een centrale, onafhankelijke organisatie komen: de Commissie van Toezicht. Deze houdt toezicht/ controleert alle jeugdbescherminginstellingen (ook de Raad voor de Kinderbescherming - RvK) en pleeggezinnen. Deze beheert tevens het PGB.

2.a Geldstroom moet los staan van het aantal ondertoezichtstellingen en uithuisplaatsingen. Het Advies- en meldpunt Kindermishandeling (AMK) moet weer los komen van BJZ. BJZ moet afslanken, er moet minder geld naartoe. Voorkomen moet het streven zijn, en preventieve hulp in een vroeg stadium, daar moet het heen.

2.b Deel van het geld gaat nu naar het persoonsgebonden budget (PGB). Als het advies aan de ouders is hulpverlening aanvaarden, dan moet het geld direct naar de persoonlijke situatie van het kind/ de ouders gaan. Het PGB wordt aldus aan hun uitbetaald. BJZ regelt hulp op verzoek en stuurt de aanvraag door aan de Commissie van Toezicht, die het geld beheert .

3. Er worden alleen bekwame mensen aangenomen op de belangrijkste (bestuur)posities die tevens ervaringsdeskundig zijn en over genoeg levenservaring beschikken. Binnen elke instelling wordt duidelijk dat ieder zijn eigen stuk verantwoordelijkheid neemt en hierop ten alle tijde persoonlijk aangesproken kan worden.

3.a Alleen kundige, meervoudig gekwalificeerde mensen bij de intake en bij verrichting van het (externe) onderzoek. Deze mensen staan los van BJZ of andere voogdij-instellingen.

3.b Alle bestuursfuncties worden verricht door capabele mensen met tevens een kindgerichte opleiding en affiniteit met kinderen/ jeugdigen. Zonodig hervorming via studie of cursussen buiten werktijden om.

3.c Raad voor de Kinderbescherming (RvK): minder directies (nu 3 directeuren ingesteld) werkt corruptie juist in de hand. Het overzicht raakt kwijt door de vereenvoudiging naar de huidige beleidsstructuren, waardoor het persoonlijke aspect/ directe betrokkenheid met betrokkenen verloren raakt. De bevoegdheden moeten weer komen te liggen bij de gemeente, wat directe inspraak bevordert en waardoor vervolgens een dialoog kan ontstaan als directe lijn naar de ministeries van Justitie en VWS.

3.d Melding van misstanden door kinderen/ ouders/ betrokkenen/ hulpverleners moeten serieus behandeld worden door de Inspectiedienst voor Jeugdzorg. Dit maakt de Inspectiedienst nu primair verantwoordelijk om ook individuele gevallen te behandelen, wat nu niet het geval is. Dit stukje extra bevoegdheid stimuleert de verbetering van en de communicatie tussen de instellingen. Eventueel te nemen maatregelen worden voorgelegd aan de Commissie van Toezicht.

3.e Consequenties: ontslag bij onkunde, valsheid in geschrifte, intimidatie, vergrijpen aan minderjarigen, ernstige misstanden en verbod om in dezelfde sector/ met jeugdigen en in dezelfde (bestuurs)functie in een andere plaats weer aan het werk te kunnen.

4. Een herziening in de wetgeving kan voorts een eerlijker rechtsgang bevorderen.

4.a Belangrijke getuigen dienen verhoord te worden en niet aangemerkt te worden als "geen belanghebbende". Beeldmateriaal en ander materiaal kan op verzoek getoond worden.

4.b De rechtszitting moet openbaar zijn, tenzij de ouders/ kinderen hier bezwaren tegen hebben wegens privacy. Doel: bevorderen van de betrokkenheid en tegelijk de onafhankelijkheid van de rechters en voorkomen van frustreren en belasten van het rechtssysteem.

4.c Geen verplichte procesvertegenwoordiging. Eventueel kunnen betrokkenen zelf persoon aantrekken met rechtsgeldige functie of zelf het woord nemen en zich hierbij bij laten staan door een vertrouwenspersoon (bijvoorbeeld via AKJ - Advies- en Klachtenpunt Jeugdhulpverlening).

4.d Uitspraken van de interne/ externe klachtencommissies en de ombudsman zijn voortaan bindend: in ieder geval in deze gevoelige kwesties waar het het recht op familieleven betreft.

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Een vriendin uit Leiden vroeg per email hoe nu precies zo'n bezoekregeling tot stand kwam.
__________________________________________________________________

Hoi

Arlette zit naast me.

Je vroeg iets over het tot stand komen van een bezoekregeling:

Dit dicteert Arlette:

Hun eigen standpunt dat moeder psychische problemen en vreemd gedrag heeft willen ze bekrachtigen, dus toen ging het bv. als volgt:

Ik gaf tijdens een bezoekregeling een potje eten. Ik zei tussen neus en lippen door dat het me pijn deed en dat ik verontwaardigd was, dat ik dat tijdens zijn 1e verjaardag niet had kunnen geven, wat ik speciaal voor hem gekocht had.
Toen rukte de voogd het potje uit mijn handen, insinueerde dat het al een keer eerder opgewarmd zou hebben kunnen zijn in de magnetron, of dat ik het niet koel bewaard had.
Toen ik het opende zei de voogd, zonder eraan te ruiken, dat het vies rook en er vies uitzag.
Vervolgens is ze 5 minuten op zoek geweest naar de datum.
Ze vond een datum waaruit zou blijken dat het over tijd was.
Ik was toen niet bijdehand genoeg om te zien dat het hier om de aanmaakdatum ging [2 dagen voordat ik het potje gekocht had] en ze zei dat het potje 3 maanden over tijd was.
Ik was afgebluft en ging aan mezelf twijfelen door de behendigheid van haar handelswijze en de manier waarop ze haar woorden koos.
Later ontdekte ik dat ik toch gelijk had.
Het was niet de uiterste houdbaarheidsdatum maar de aanmaakdatum, ik ben er speciaal voor naar de winkel gegaan.
Dit 'voorval' is aan de rechter gestuurd als zijnde een van de 3 redenen waarom de bezoekregeling begeleid zou moeten plaatsvinden.
De andere 2 redenen zijn:
2/ Dat ik een keer zijn handje verfde voor later [om een handafdruk op papier te maken], terwijl hij moeilijk stil kon zitten en het niet leuk vond [de 1e pleegmoeder had echter precies hetzelfde gedaan].
3/ Dat ik verdrietig en boos was tijdens een bezoekregeling bij mijn ouders thuis, waar de hele familie bij aanwezig was, dat niemand van mijn familie een foto van mij met hem wilde nemen [maar wel van henzelf met hem] voordat hij op vakantie ging en ik hem 3 weken niet zou zien.

Bij de rechter zeiden ze echter tijdens eerdere zittingen dat het 'organisatorisch' niet mogelijk was de bezoekregeling uit te breiden aangezien de bezoeken begeleid moesten plaatsvinden.
Toen de rechter vervolgens vroeg waarom en waarin ik dan tekort schoot zijn ze met deze 3 'voorbeelden' gekomen...
Nog eerder zeiden ze tegen mij vlak na de uitspraak tot uithuisplaatsing [3 mei 2005] en al ervoor dreigden ze mij ermee, dat er geen stappen waren voor terugplaatsing en dat ze na een jaar gewoon weer de rechter zouden verzoeken tot het handhaven van de uithuisplaatsing.
Echter bij de rechter deden ze voorkomen of er criteria waren voor terugplaatsing, en toen de rechter daar naar vroeg hebben ze het weer gerekt door me eerst een paar keer lang te laten onderzoeken om te kijken of ik wel 'begeleidbaar' was.
'We gaan nu niks ondernemen, we wachten eerst de uitspraak van de rechter af omtrent uitbreiding van de bezoekregeling, en hij blijft ook begeleid, voorlopig.'
Aldus Jeugdzorg.
De rechter vertrouwde echter weer op Jeugdzorg.

Het gevolg is dat de klachtencommissie niks kan ondernemen omdat de rechtszaak steeds uitgesteld wordt, [nu al 8 maanden] elke keer met als excuus dat de laatste onderzoeksresultaten of evaluatieverslagen [bv. van het RMPI] nog niet binnen zijn. [ik krijg er dan nog de schuld van ook, dat het zo lang duurt, bij die instellingen!!]

Mei 2005 heb ik bv. verzocht dat ik een keer met 'm naar de dierentuin wilde.
Het antwoord van Jeugdzorg daarop:
'We zullen kijken, ik zal het meenemen in de teamvergadering, ik zal het erover hebben.'
En daar blijft het vervolgens bij.
Ik heb het nu al zo'n 20x gevraagd.
Ook aan de pleegzorgmedewerker en aan de pleegmoeder en aan andere instanties, of zij mij niet een halve middag willen 'begeleiden'.
Het antwoord:
'Je moet dankbaar zijn dat wij voor de huidige regeling tijd vrij kunnen maken om met je mee te gaan zodat je hem kan zien. Met een werkweek van 32 uur hebben we daar geen tijd voor. Ook niet om op alle brieven van de ouders schriftelijk in te gaan.'

En daar betaalt de staat 40.000 euro per jaar voor per onder toezicht stelling aan Jeugdzorg, plus het bedrag wat de pleegouders krijgen , een paar honderd euro per maand.

Groetjes van Marc en Arlette
________________________________________________________________
Respons van deze Leidse vriendin op dit verslag, een emailbrief van 26-2-06

Het adres van de vorige pleegmoeder was "bij de ouders bekend". Daar mocht hij dus niet meer naar toe en bovendien was het een crisispleeggezin. Dit gezin was ook een crisispleeggezin, en hier kon hij eerst ook niet blijven. Hij zou terecht komen bij een gezin met 2 mannen of 2 vrouwen (die dus geen kleine kinderen kunnen krijgen op een andere manier). Dit duurde te lang en ik wilde niet dat hij voor de 6e keer verplaatst werd, dus heb ik uiteindelijk gelijk gekregen toen ook deze pleegmoeder akkoord ging - ten koste van mijn eigen rechten als moeder omdat hij zich nu aan deze pleegmoeder voor langere tijd zou kunnen hechten en dat in de rechtszaak tegen me wordt gebruikt omdat hij al zo vaak verplaatst is en hij nu eindelijk "goed zit".

De pleegzorgwerkster is een keer bij hem thuis geweest, toen lag hij nog in bed. De voogd is ook een keer bij hem thuis geweest, de dag na het hoger beroep [najaar 2005] (omdat ik had gezegd dat ze nog nooit bij hem thuis geweest was het laatste jaar). De plaatsvervangend voogd en de plaatsvervangend pleegzorgwerker zijn samen nog een tweede keer bij hem thuis geweest, 3 dagen voor de vorige rechtszaak (was de rechtszaak er niet geweest dan waren ze wellicht helemaal niet langsgekomen). De pleegmoeder kan volgens mijn psychotherapeut / kinderpsycholoog niet zonder meer de bezoekregeling overnemen, dat zijn teveel belangenverstrengelingen, zeker niet in haar huis en het is niet professioneel.

Jeugdzorg zou kijken of er een andere stichting is die de bezoeken zou kunnen begeleiden, maar niet voordat de rechtszaken geweest zijn, maar ze zouden "eraan werken". Mijn psychotherapeut en een vriendin van me werken bij twee van deze stichtingen en die zeggen beide dat deze stichtingen daar helemaal niet toe bevoegd zijn. Mijn psychotherapeut en ook het RMPI hebben mijn zoontje nooit kunnen begeleiden of observeren, dat mocht niet, om over een willekeurige maatschappelijk werker maar niet te spreken. Als ik toch een bezoekregeling zou gebruiken voor een "doktersbezoek" zou ik hem helemaal niet te zien krijgen want dat was "niet in zijn belang".

Het bezoek bij de ombudsman leverde het volgende op: een toezegging dat ik mijn zoontje te zien krijg: dat zal waarschijnlijk dan gewoon 9 maart worden, een vooraf gepland bezoek bij de pleegmoeder thuis, 2 dagen na de rechtszaak, niets geen bezoekregeling ingehaald, maar dan heb ik al 6 weken mijn zoontje inmiddels niet gezien en geen rechter die daar stelling in neemt. Dan moet ik na een uurtje weer weg en dan mag hij mij zien weggaan en het associëren met een moeder die hem keer op keer verlaat net nadat het vertrouwen en de verwachting jegens zijn moeder terug begonnen te komen. Niet goed voor de band tussen mij en mijn zoontje.

Als ik hem weer terugkrijg stoot hij me misschien af en gaat hij weer huilend in zijn bedje staan, net als eerst, en verward en bang om zich heen kijken en wil hij niet door mij getroost worden en laat hij zich op de grond vallen en begraaft hij zijn hoofd in zijn armen, hartverscheurend, omdat hij de veiligheid mist dat ik bij hem blijf en hem niet de garantie kan geven dat ik hem niet weer in de steek zal laten in de toekomst. En dat moet ik weer allemaal in m'n eentje verwerken, die pijn, dat verdriet (ook zijn pijn en zijn verdriet), dat draag ik voor altijd met me mee en dan moet ik sterk zijn zodat hij mijn tranen niet ziet, maar mijn glimlach, terwijl hij voelt dat het niet klopt. Verschrikkelijk.

Uit het gesprek met de ombudsman kwam verder nog het volgende: het gesprek van 28 februari met de bureaumanager zal een vervolg krijgen op 15 maart, er zal dan "geprobeerd worden" antwoord te geven op mijn vragen (hij vroeg of ik haast ermee had) en de aanwezige gedragsdeskundige (die Leander nog nooit gezien heeft maar wel over hem oordeelt) zei toen meteen dat ze uitstel ging vragen bij de rechter voor de rechtszaak van 19 April betreffende de verlenging van de uithuisplaatsing en de ondertoezichtstelling) omdat ze nog geen "stappenplan" klaar heeft - had ik haar eigenlijk niet aan moeten herinneren (het afgelopen jaar hebben ze niets gedaan in de trend van terugplaatsing en ze proberen het zo nog meer te rekken zodat ik straks zijn 2e verjaardag op 22 april misschien ook niet zal meemaken).

De ombudsman zei dat ik niet zo druk moest praten en niet zo "chaotisch", dat kwam niet goed over, maar zakelijker en rustiger en zonder emoties, maar prees me wel om mijn brieven. Ik ben echter ook maar een gewoon mens die intens gekwetst en tot op het bot getergd is, en ik kan het in deze setting niet verhullen dat ik op het puntje van mijn stoel zit en zenuwachtig ben. Hij was nuchter en duidelijk, kwam sterk over en zijn aanwezigheid die gezag uitstraalde sterkte mij.

Groeten, Arlette H.
___________________________________________________________________

Briefje van 1-3-06 van Marc aan de Leidse vriendin en Arlette:

Heb je nog naar de website van NL4kids gekeken?
Shocking hè!
Volgens hen wordt 63% van de kinderen onterecht uit huis geplaatst.
Heb je het verhaal nog gelezen over die moeder die naar Duitsland was verhuisd en waar Jeugdzorg illegaal haar kinderen heeft weggehaald?

Doordat Leander te weinig individuele aandacht krijgt heeft hij nu een leerachterstand die nooit meer valt in te halen.

Ik heb net een programma over wolfskinderen gezien, en het blijkt dat als je tijdens je jeugd allerlei dingen niet leert dat je dat dan voor een groot gedeelte nooit meer kunt inhalen omdat je hersenen verschrompelen.

Wat ze met Leander hebben uitgespookt is dus echt misdadig, want hij heeft nu al een achterstand in zijn leren.

[door het gebrek aan persoonlijk-individuele aandacht doordat Leander nu in een veredeld weeshuis vertoeft heeft is hij in het afgelopen jaar nu heel weinig geestelijk gegroeid en heeft weinig geleerd in vergelijking met de periodes toen hij bij Arlette vertoefde. Die leert hem door haar intelligentie, haar grote inzicht in de kinderziel en door de grote hoeveelheid persoonlijke aandacht in een maand meer dan in dat weeshuis in een jaar...]
________________________________________________________________

Gedeelten uit een brief van Arlette aan een vriendin van haar van 2 maart 2006 over het bezoek van haar aan Jeugdzorg met de Ombudsman: