Fotoverslag van de concertreis naar Bunol en het verblijf in Valencia

Fotoverslag van de première van de 2e symfonie (5-1-08) en de concertreis naar Bunol / Spanje

Wie een impressie van dit werk en haar première wil krijgen kan naar wat You-tube-filmpjes van dit concert kijken. Tijdens het concert werden er wat digitale filmpjes van enige passages of fragmenten gemaakt. Deze werden via You-tube op het net gezet. Men kan daar wat van zien door hieronder op de linkjes te klikken.
Who wants to get en impression of this work and the premiere can look at a couple of short You-tube-video's:

Fragment uit het 1e deel van de 2e symfonie / fragment of the first part.

Fragment uit de finale, de eerste helft van het spectaculaire slotgedeelte / fragment of the first part of the spectacular end section of the symphony.

De tweede helft van het spectaculaire slotgedeelte, het slot van de finale. The end of the symphony (the secund half of the end section).
----------------------------------------------------
Voor een opname van het gehele werk /
for a recording of the complete work:

Fotoverslag van de première van de 2e symfonie en de concertreis naar Bunol / Spanje
Pictures and description of the premiere of the 2nd symphony and visit to Spain

Donderdag 3 januari vertrok ik met Ria, haar zoon Bernardo en zijn vriend Daan per Schiphol naar de stad Valencia in Spanje, de 3e stad van Spanje naar het schijnt, aan de oostkust gelegen.
Thursday, January the 3rd, I did leave with Ria, her son Bernardo and his friend Daan from Schiphol to the town of Valencia in Spain.

Aldaar werden wij door de dirigent van het orkest 'Banda Sinfónica de la Sociedad Musical' "La Artistica" uit Bunol: Henrie Adams met zijn auto opgehaald en naar ons hotel in Bunol gebracht.
The conductor of the orchestra: 'Banda Sinfónica de la Sociedad Musical' "La Artistica" from Bunol: Henrie Adams did bring us to the hotel in Bunol.

Dit orkest is overigens een van de beste van de wereld, in 2001 werden zij de wereldkampioen van het Wereld Muziek Concours in Kerkrade!
This is one of the best wind orchestras of the world, in 2001 they became world champion of the World Music Contest in Kerkrade.

Het is een groot Spaans harmonie-orkest van zo'n 160 man [op volle sterkte] met ook een strijkorkest van contrabassen en celli en allerlei bijzondere instrumenten zoals 2 harpen, piano, contrafagot, altfluit, contrabas-clarinet, 8 slagwerkers etc. waar ik ook vaak solistisch voor geschreven had.
It is a big Spanish wind orchestra of ap. 160 players [at most] with also a string orchestra consisting of double basses and cello's, and all sorts of special instruments like 2 harps, piano, double bassoon, alto-flute, contrabass clarinet, 8 percussionists etc. for which I also often had written Solos.

Diezelfde avond maakte ik de [voor mij 1e] repetitie van het orkest mee in de prachtige romantische zaal van het Teatro Montecarlo [hij lijkt een beetje op het concertgebouw te Amsterdam maar dan kleiner].
The same evening I attended the rehearsal in the beautiful Teatro Montecarlo.

Omdat er in het dorp verder weinig te doen viel voor de anderen gingen Ria en de boys mee. De jongens, die nog nooit van hun leven een concert hadden bijgewoond, waren onder de indruk van de mooie zaal, en ze hadden nog nooit eerder zo'n enorm groot orkest [van ca. 120 man] in actie gezien vanaf een fraaie balkonplaats.

Na afloop van de repetitie gingen we met de dirigent en zijn vrouw en kinderen nog mee dineren, 's avonds laat, wat in Spanje heel normaal is, ik kon toen nog met Henrie nader uitleggen hoe ik mijn werk had gedacht en wat de goede tempi waren ed.
After the rehearsal we went with the conductor and his wife and kids to a diner at the restaurant above, so I could speak with Henrie about the interpretation and the tempi of my symphony.

Uitzicht op een typisch geel Spaans huis, nabij het hotel Vinta Pilar
View on a typical yellow Spanish house, near the hotel

Het Hotel lag op een berg/heuvel, het dorpscentrum lag beneden in het dal.
De volgende ochtend liepen we met zijn vieren naar beneden, langs oa. de burcht van Bunol.
The hotel was located on a hill / mountain, and the centre of the village was below. The next morning we walked downward, along the castle of Bunol.

We genoten van het zonnige weer en keken onze ogen uit naar het totaal andere landschap en de mediterrane begroeiing: De palmen, de cactussen, de cypressen en de andere volkomen andere boomsoorten, en de typisch spaanse architectuur, de voornamelijk geelgekleurde huizen ed.
We enjoyed the sunny weather and were fascinated by the landscape and Mediterranean plants like: Cactus, cypresses, other sorts of trees, and the typical Spanish architecture, the yellow houses etc.

We bewoonden een fraai luxe hotel op kosten van het orkest, helaas spraken de Spanjaarden alleen maar Spaans, dus het gaf wel wat problemen met de communicatie.
Die vrijdagochtend 4 januari ontmoetten we Henrie in het dorpscentrum bij het theater.

Hij kwam ons ophalen om ons met de auto rond te leiden in de omgeving. Eerst liet hij ons het amfitheater zien waar hij 's zomers meestal concerten geeft. Heel fraai gelegen tussen de bergen.
Henrie did took us up with his car for a tour. At first he did let us show the amphitheatre were he gives concerts in summer. Very nicely between the mountains.

Hier had hij ook mijn werk 'Movements' gespeeld in 2006. Hij vertelde dat hier in augustus voor dit concert meestal 3000 man publiek uit heel Spanje bijeen komen en dat het concert de laatste keer direct op de Spaanse tv. werd uitgezonden.
At this place he also did play my work ‘Movements’ in 2006. He did tell us that in august for this concert mostly 3000 men from the whole of Spain came to attend the concert. The last time the concert was also directly on the Spanish television.

Hij liet ons nog een heel aantal andere fraaie plekjes in deze bergachtige omgeving zien.

Tenslotte bezochten we nog zijn huis, een fraaie villa met zwembad waar hij met zijn sympathieke vrouw Astrid en zijn 2 leuke kinderen woont.
Zijn dochter was viool aan het studeren.

Henries zoon meespelend in het orkest /
Henry's son playing in the orchestra of Bunol

Henrie zijn zoon speelt contrabas in het orkest mee en speelt ook nog eens heel aardig piano!
Henrie did show us some nice places in the mountains and at last we visited his house, were he lives with his charming wife and 2 kids. His daughter played the violin, and his sun plays double bass and piano.

Daarna nam hij ons nog mee uit eten in het hotel. Daar hadden we oa. nog een indringend gesprek over de achtergronden van Harry Potter. Henry was nu het 7e deel van de reeks te lezen en was erg benieuwd naar het slot. Ik kon ervan meepraten, want ik had datzelfde maanden geleden ondergaan, alleen was ik zo nieuwsgierig dat ik het 7e deel in het engels heb gelezen.
After that, he took us to diner, There we had an interesting conversation about the background of Harry Potter. Henry was now reading the 7^th part of the book and was eager to know how the story should end. I recognised the feeling, because some months ago I was so curious that I did read the 7^th part in English…

Die avond bezocht ik weer de repetitie, terwijl de anderen ook waren meegegaan. Voor de jongens viel er verder niet veel te beleven in het dorp, dus probeerden zij ook de avonden door te komen terwijl ze bij de repetitie aanwezig waren.

Henries zoon met zijn contrabas in het orkest /
Henry's son, playing the double bass in the orchestra

Zaterdag 5 januari, de dag van de grote uitvoering was er niet veel te doen, iedereen trok zijn mooie pak aan en Ria en ik togen na de maaltijd lopend naar beneden de berg af naar het dorp, waar de laatste repetitie om ca. half 5 zou beginnen.
Saturday, January the 5th, the day of the performance, there was not much to do. We did put on our nice clothes, and Ria and I walked down the hill to the village, were the last rehearsal should begin at half past 4.

Ik was natuurlijk erg nerveus, want alles was 'met de hakken over de sloot' op het laatste nippertje afgekomen, na maandenlang [in het najaar] dag en nacht noten schrijven [227 bladzijden!] en ca. 650 bladzijden partijen die daarna gemaakt moesten worden en nog op tijd door mij moesten worden gecorrigeerd…
I was very nervous, because it was a very stressfull time this autumn, I had to work day and night in order to write and finish the piece (227pages!) in time, and I had to correct 650 pages of parts, all was finished only just in time.

We hadden erg weinig repetitietijd voor dit toch wel erg lijvige en moeilijke werk van ca. 33 minuten, ik werd dus ook erg nerveus door alle tijd die ook nog aan de andere stukken werd besteed die op het program stonden: Het fraaie en impressionistische 'Logos' van Wouter Lenaerts en het grappige en virtuoze Slagwerkconcert van Derek Bourgeois, en mijn meest populaire werk, het koraal: 'A Choral for a Solemn Occasion'.
There was very little time for the rehearsals of this big and complex work of 33 minutes. I got very nervous because all the time the other pieces took at the rehearsal: The nice ‘Logos’ of Lenaerts, the wit full and virtuoso percussion concert of Derek Bourgeois, and my most popular work: ‘A Choral for a Solemn Occasion’…

Bij de laatste repetitie had ik het gevoel dat alles wat betreft mijn symfonie nog maar net 'met de hakken over de sloot' in de grondverf stond, maar het werk had nog niet de kans gehad om te rijpen en te groeien….
[dit is helaas vaak het lot van veel Nederlandse muziek…]
De dirigent verzekerde me echter dat het orkest bij de generale en de uitvoering altijd hun uiterste best deden om er iets van te maken.
After the last rehearsal I had the feeling that they just could play most of the notes of my symphony, but the work didn’t have the chance to ‘grow and blossom’ by playing it often. [that is the fate of many Dutch music!]
The conductor told me that the orchestra should do their utter best with the last rehearsal and the performance.

Op hoop van zegen wachtten we dus maar de uitvoering af….
So I hoped on Gods blessing with the performance…

Een andere tegenvaller was het feit dat het concert gepland was op Driekoningenavond, de Spaanse equivalent van Sinterklaasavond, pakjesavond voor de kinderen, er was die avond ook nog een driekoningen-optocht, zodat men besloot de aanvangstijd van het concert te verlaten van half 8 naar 8 uur.
Daardoor viel ook de hoeveelheid publiek wat tegen, alhoewel het nog wel het JUBILEUMCONCERT was…

De vader van de dirigent, The Adams met zijn vrouw
The father of Henrie, Theo Adams with his wife

Die dag was de vader van de dirigent ook gekomen, Theo Adams, de voorzitter van het Nederlandse toporkest 'st. Michael' uit Thorn, die in 1995 mijn 'Michaelssymfonie' had uitgevoerd.
Hij was weg van mijn koraal vertelde hij tijdens de repetitie, en na de repetitie complimenteerde hij mij met mijn 2e symfonie, wat hij een heel apart, origineel en bijzonder werk vond, en dat is altijd prettig om te horen van een echte deskundige.
That day, also the father of Henrie did came to the concert: Theo Adams, chairman of the Dutch windorchestra ‘St. Michaels’ from Thorn, also one of the best orchestras of the world, which played my ‘Michaelssymphony’ in 1995.
He told me that he was fond of my choral, and after the rehearsal he gave me a compliment for my 2^nd symphony, which he considered to be a very special and original work…

We installeerden ons nu op de fraaiste plaatsen op het balkon voor het concert, waar ik mijn minidisc ook had geïnstalleerd om het werk op te kunnen nemen.
De spanning was voor mij natuurlijk bijna ondragelijk, eerst kwam nog het programma van voor de pauze.
We now took our places on a very nice spot at he balcony, where I did install my minidisk in order to make a recording of my symphony.
The tension was nearly unbearable for me. At first, there came the program before the interval.

Het slagwerkconcert was voor het publiek erg leuk om te zien en te horen, vooral de jongedame [Fina Saez] die erg virtuoos bezig was op een enorme marimba.

The Percussionconcert was very nice for the public to see and to hear, especially the young lady Fina Saez who was a virtuoso on a very large Marimba.

Mijn reisgezelschap in gesprek met de vrouw van de dirigent tijdens de pauze
During the interval, my friends, speaking with the wife of the conductor

In de pauze werden wij door het bestuur mee geleid naar de speciale 'VIP-room' wat voor ons en speciaal de jongens, die hun mooiste kleren voor die gelegenheid hadden aangetrokken, natuurlijk een bijzondere gebeurtenis was, temeer daar zij ook konden kennismaken met de 'schoonheidskoningin' van het orkest, een bijzonder mooi Spaans meisje wat als een soort mascotte dienst deed voor het orkest.
During the interval, we went to the ‘VIP-room. There also was the beauty queen, the mascotte of the orchestra.

Daar troffen we ook Astrid, de vrouw van de dirigent, een bijzonder sympathieke en charmante dame.
There we had a conversation with the wife of the conductor, a very sympathical lady.

Toen ik na de pauze, op van de zenuwen, op mijn plek wilde gaan zitten werd ik echter tot mijn verbazing door een bestuurslid, die alleen maar Spaans kon praten, meegetroond naar beneden, waar iemand een langdurige toespraak aan het houden was in het Spaans, -helaas kon ik dat ook niet verstaan- en werd ik meegenomen naar het podium.
When I wanted to go to my seat after the interval, I was astonished that a member of the board, who only could speak Spanish, took me to the podium.

Daar werd mij toen een onderscheiding verleend, een gouden speld, als bewijs van mijn vriendschap met het orkest.
I got a decoration, the symbol of my friendship with the orchestra.

Van de toespraak in het Spaans kon ik helaas niets verstaan, maar wat ik er uit op kon maken was dat het feit dat ik een werk voor hun 125-jarig jubileum had gecomponeerd, waarin ik ook nog muzikaal het getal 125 had verwerkt, wellicht aanleiding was voor dit eerbewijs….

Hierna begaf ik mij weer snel naar boven, en nadat het koraal op fraaie en gevoelige manier was vertolkt begon nu eindelijk waar alles om draaide: De première van mijn 2e symfonie.
After that, I went upstairs quickly, and after the nice and sensitive performance of my choral, at last the premiere of the 2^nd symphony could begin…

Alhoewel er een aantal fouten werden gemaakt werd het toch een zeer indrukwekkende uitvoering, zeker in vergelijking met wat ik op de repetities had gehoord!
Although a couple of failures was made, the performance was very impressive, especially comparing the things I had heard during the rehearsals.

De dirigent, het orkest en ik kregen na afloop dus een een zeer enthousiast applaus, en ik kreeg veel complimenten en enthousiaste reacties [in het Spaans weliswaar, ik wist dus niet precies wat ze zeiden] , ik moest zelfs een handtekening geven, kortom, het was een gevoel van triomf en een enorme opluchting dat alles toch nog zo goed was afgelopen en dat het werk de door mij bedoelde overweldigende werking had gehad die ik mij al die maanden alleen maar innerlijk had kunnen voorstellen!
The conductor, the orchestra and me got a long applause afterwards. I did get many compliments and enthusiastic reactions [all in Spanish, so I could not exactly understand what they said], I even had to give an autograph. In short, it was a feeling of triumph and relief that everything ended well, and that the work had the grandiose, imposing and overwhelming impact which I could only imagine all that moths in my inner world…

Ik was zelf al die tijd al helemaal weg geweest van dat grootse slotgedeelte, ik had het ook vaak aan Ria voorgespeeld, en ik wist dat het met orkest wel overweldigend zou moeten klinken, maar bij het concert overtrof het mijn stoutste dromen, vanaf onze plaatsen was het ook geweldig om te zien, vooral de slagwerksectie was spectaculair om te zien en te horen. Ria zij dat ze 'er helemaal opgewonden van werd', en dat is voor haar toch wel een compliment!
I myself was fond of the overpowering end section, I often played it for Ria, and I knew that it had to sound stupendous with the orchestra, but at the concert it surpassed my boldest dreams. From our seats we had a spectacular view on the orchestra and especially seeing (and hearing) the percussionists was an arousing experience. Ria told me that she got very excited, and that was for her a compliment!

Nu de spanning ontladen was had ik het gevoel nu eindelijk weer uit te kunnen ademen, alsof ik al die tijd alleen maar van spanning had ingeademd en ik nu door de ontlading alleen maar aan het uitademen was!
De dirigent vertelde dat hij het op dezelfde wijze had beleefd!
Now the tension was over, I had the feeling I could exhale at least, as if all the time I had only inhaled for tension, and now at least I could exhale!
The conductor told me that he experienced it the same way!

Ook in het werk zelf is die hele verstilde eerste helft a.h.w. één grote spanningverwekkende inademing en het 3e deel en het apotheotische slotgedeelte één grote uitademing!
In the symphony you find the same thing: Part 1 and 2 create an enormous tension, in fact one big inhale, and the overwhelming and imposing end section creates the relief, and is in fact one big exhale!

Na afloop gingen we met de dirigent mee naar een groot restaurant voor een feest annex nachtelijk diner, wat ook erg leuk, feestelijk en gezellig was, en tot diep in de nacht voortduurde!
Afterwards, we did go with the conductor to a big restaurant for a feast and a dinner. It was very nice, festive, celebratory, causy, and it did go on until late in the night!

Alle hoogwaardigheidsbekleders ed. waren erbij aanwezig. Er kon nog met allerlei mensen contact worden gelegd.

Ik zat tegenover Theo Adams, de vader van de dirigent en Astrid, de vrouw van de dirigent met wie ik erg gezellig en interessant heb gepraat voor zover we ons in de enorme herrie verstaanbaar konden maken.
I did sit at he opposite of Theo Adams, the father of the conductor and Astrid, the wife of Henrie Adams, with whom I had interesting and nice conversations.

Het werd dus een erg gezellig feest wat tot zeer diep in de nacht voortduurde, waarna Henrie ons met de auto weer naar het hotel bracht waarna we zeer hartelijk en innig afscheid namen van elkaar!
So, it was a very nice party and it became very late. After that, Henrie brought us again to the hotel and we said goodbye on an affectional way.

De dirigent was trouwens van plan het werk nog wel vaker uit te voeren, vertelde hij eerder, want deze uitvoering was nog niet helemaal vlekkeloos.
Als mogelijkheid opperde Henrie een uitvoering in het Amfitheater van Bunol, het openluchttheater, in augustus. Meestal komen er dan zo'n 3000 man publiek uit heel Spanje en de vorige keer werd het concert ook tegelijkertijd op de tv. uitgezonden! Ondanks de open lucht schijnt het toch een zeer goede akoestiek te hebben… Henrie had daar ook al eerder mijn werk 'Movements' uitgevoerd.
Ook hoop ik dan dat er rond die tijd een wat betere opname gemaakt kan worden van mijn 2e symfonie, want de opname met mijn eigen mini-disc vind ik ook niet helemaal 'toppie'.
Het is in ieder geval wel voldoende om er een goede indruk van te krijgen!

Wat betreft onze wederwaardigheden na ons afscheid, zaterdagavond in Bunol:
De volgende ochtend, zondag de 6e januari zijn we met de trein naar Valencia gegaan waar wij in het feetup-hotel op de carrer de cadirers terecht kwamen, een steegje in het sfeervolle oude centrum.
Het bleek toch een soort jeugdherberg ofwel 'hostel' te zijn, voor Ria wat minder comfortabel, maar voor de jongens erg leuk omdat ze nu ook met andere jeugd konden praten.
The next morning, Sunday the 6th of january, we went with the train to Valencia to stay at the feetup-hotel at the Carrer de Cadirers in the old center.

Die zondag en maandag [6 & 7 januari] werd het bovendien nog eens erg mooi weer en de temperatuur liep in de middag op tot 27 graden, voor januari natuurlijk ongekend voor Hollanders, maar misschien in Spanje heel gewoon, het was bijna strandweer, ik moest in mijn t-shirt gaan lopen!
Zondag hebben we nog o.a. een bustour gemaakt door de stad.
Sunday and Monday [6/7 jan.] it became very nice weather, in the afternoon it became 27 degrees, for January for Dutch people very warm! Nearly weather for the beech! I had to walk in my T-shirt! At Sunday we made also an expensive bus tour through the city.

Tijdens de bustour, de eerste blik op een van de
sensationele Calatravagebouwen
The bustour, the first view of the Calatrava region

Met de bus reden we ook langs de Calatrava-gebouwen:
With the bus we drove along the Calatrava buildings:
Palacio de los Artes, het operagebouw / the opera building

De omniversum-bioscoop en het wetenschapsmuseum - Calatrava
The cinema and the sciencemuseum - Calatrava

Jardines de la Glorietta
Daarna liet ik hen de spektaculaire bomen, vlak bij de Calle de la Paz zien
After the bustour, I took them to the spectacular trees, near Calle de la Paz

Calle de la Paz, de mooiste straat van Valencia...
Bij mijn eerste bezoek aan Valencia had ik daar gelogeerd,
in de jeugdherberg, ik had er dus mooie herinneringen aan
Calle de la Paz, the most beautiful street of Valencia

Toen ik in 2006 voor de Jeugdherberg stond
en deze prachtige Art Nouveau-deuren in die mooie straat
vlak bij het plein met die tropische reuzenbomen zag wist ik:
Hier zit ik goed!
The entrance of the youth hostel at the Calle de la Paz

Het paleis van de Markies de Dos Aguas
Rococo, het relief van de reus
The palace of Dos Aguas

Maandag hebben we fietsen gehuurd en zijn door de oude rivierbedding naar de Calatrava-gebouwen gefietst en hebben het oceanium-dierenpark bezocht. Helaas waren een aantal afdelingen gesloten volgens mij. [de flamingo-rots!]
At Monday, we rented bikes and drove through the old river bed tot the famous and breathtaking Calatrava buildings and visited the Oceanium.

Bomen in het park van de oude rivierbedding
Trees in the parc in the old river bed

Op onze fietstocht door de oude rivierbedding
kwamen we weer bij de Calatrava-gebouwen:
Calatrava: Palacio de las Artes

Calatrava: Museo de las Ciensias "Principe Felipe"
Het wetenschapsmuseum / The sciencemuseum

Calatrava: Museo de las Ciensias "Principe Felipe"
Het wetenschapsmuseum / The sciencemuseum, details....

Calatrava: Museo de las Ciensias "Principe Felipe"
Het wetenschapsmuseum / The sciencemuseum, details...

Calatrava: Museo de las Ciensias "Principe Felipe"
Het wetenschapsmuseum / The sciencemuseum

Dinsdag 8 januari was het weer wat minder mooi en heb ik met Ria rondgefietst naar de Art Nouveau markten, en zijn we daarna met de jongens souveniers gaan kopen.
S'avonds heb ik met Ria nog het museum voor moderne kunst bezocht, oa. de Chirico gezien, heel bijzonder.
At Tuesday, the weather was less sunny, and I drove with Ria to the 2 Art Nouveau marketplaces.
After that, we went to buy souvenirs with the boys.
In the evening we visited the museum for modern art, where I did see for example De Chirico, which was very special.

Ria bij de Art Nouveau bloemenzaak van de Mercado Colón
Daar was ze in haar element, want Ria studeert voor bloemist
Zie haar eigen website

In de Mercado Central bood vooral de Vismarkt onsmakelijke taferelen....
The fish market of the Mercado Central.... brrrrrrrrrrrrr

Aan de overkant van de Mercado Central: 'La Lonja de la Seda'
Wereldse Gotiek, het gebouw met de gedraaide zuilen

At the opposite of the Central Marketplace: La Lonja de la Seda
Famous because of the pilars...

Woensdag 9 januari was het de dag dat we per vliegtuig terug reisden naar Holland, waar we werden opgewekt door de vriendin van Bernardo [Jamie] en haar moeder.
Wednesday, the 9th of January, we went back to Holland by airplane.

* Provisorische vertaling van de recensie van het concert van 5-1-08 in Bunol:

Het Harmonie orkest ‘La Artistica’ vierde afgelopen weekend hun 125^ste verjaardag met een spectaculair kerstconcert waarbij de Nederlandse componist Marc Van Delft was uitgenodigd, die speciaal voor deze gelegenheid het stuk de sinfonia nr. 2 Opus 140 ‘Celebration’ had gecomponeerd.

De gekwalificeerde formatie van de muzikanten van ‘los feos’ opende met een interpretatie van het stuk Logos van Wouters Lenaerts, wat gevolgd werd met een fantastisch en virtuoos concert voor percusion y banda van Derek Bourgeois.

Het gegeven applaus van het aanwezige publiek in Montecarlo diende als beloning voor de vertolkers van de slagwerksectie, die zich zeer speciaal en intensief hadden voorbereid om de ultieme perfectie te bereiken.

De tweede helft van het concert was gewijd aan de componist Van Delft, die als eerste persoon de ontwikkelingen van het eerste muzikale stuk van het orkest heeft gevolgd. [???]

Het eerste gespeelde stuk was A Choral for a solenm Occasion opus 57, gevolgd door de Symfonie NR.2 Opus 140. ‘Celebration’.
Deze laatste compositie was zeer ingewikkeld en opzienbarend, juist zoals het maanden geleden werd voorspeld door de artistiek verantwoordelijke persoon van het orkest, Henrie Adams, die de aanwezigheid op het toneel van de componist verzocht om een emotionele omhelzing in ontvangst te nemen samen met het applaus van de aanwezigen.

De president van de muzikale gemeenschap ‘La Artistisca’, Francisco Simon ontving het onthaal van de muzikanten, directeur, het bestuur en het publiek als gevolg van een emotionele toespraak waarin hij gebruik heeft gemaakt van de gelegenheid om iedereen te danken voor de steun en om zijn vertrek van het presidentschap aan te geven, die gevolgd werd door een ovatie van de aanwezigen die zo hun erkentelijkheid wilden tonen voordat hij zou vertrekken van een de belangrijkste muzikale gemeenschappen van Spanje.